هنگامى ‌كه‌ تندرستى ‌و‌ سپاس ‌بر‌ ‌آن‌ ‌را‌ ‌از‌ خدا درخواست ‌مى‌ نمود

از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى ‌كه‌ تندرستى ‌و‌ سپاس ‌بر‌ ‌آن‌ ‌را‌ ‌از‌ خدا درخواست ‌مى‌ نمود:  

―    بار خدايا ‌بر‌ محمد ‌و‌ ‌آل‌ ‌او‌ درود فرست، ‌و‌ تندرستيت ‌را‌ ‌بر‌ ‌من‌ بپوشان، ‌و‌ مرا ‌به‌ تندرستيت فروبر، ‌و‌ ‌به‌ تندرستيت نگاهدار، ‌و‌ ‌به‌ تندرستيت گرامى ‌ام‌ فرما، ‌و‌ ‌به‌ تندرستيت ‌بى‌ نيازم گردان، ‌و‌ تندرستيت ‌را‌ ‌به‌ ‌من‌ عطا كن، ‌و‌ تندرستيت ‌را‌ ‌به‌ ‌من‌ ببخش، ‌و‌ تندرستيت ‌را‌ برايم بگستران، ‌و‌ تندرستيت ‌را‌ ‌به‌ ‌من‌ شايسته نما، ‌و‌ ميان ‌من‌ ‌و‌ تندرستيت ‌در‌ دنيا ‌و‌ آخرت جدائى ميانداز  

―    بار خدايا ‌بر‌ محمد ‌و‌ ‌آل‌ ‌او‌ درود فرست، ‌و‌ مرا تندرستى ‌ده‌ تندرستى ‌كه‌ (از پزشكان ‌يا‌ ‌از‌ درخواست) ‌بى‌ نيازكننده ‌و‌ (بيماريهاى ظاهرى ‌و‌ باطنى را) بهبودى دهنده ‌و‌ بالاتر ‌و‌ برتر (از بيماريها ‌به‌ طورى ‌كه‌ ‌بر‌ ‌هر‌ مرض تسلط داشته) ‌و‌ افزون شنونده باشد، تندرستى ‌كه‌ ‌در‌ تنم تندرستى دنيا ‌و‌ آخرت بياورد  

―    و ‌بر‌ ‌من‌ منت گزار ‌به‌ تندرستى ‌و‌ ايمنى (از ‌هر‌ پيشامدى) ‌و‌ سلامتى ‌و‌ رهائى (از ‌هر‌ آفت ‌و‌ بلائى) ‌در‌ دين ‌و‌ بدنم، ‌و‌ بينائى ‌در‌ دلم، ‌و‌ پيشرفت ‌در‌ كارهايم، ‌و‌ ترس براى تو، ‌و‌ بيم ‌از‌ تو، ‌و‌ توانائى ‌بر‌ طاعت ‌و‌ فرمانبريت ‌كه‌ مرا ‌به‌ ‌آن‌ امر فرموده اى، ‌و‌ دورى گزيدن ‌از‌ معصيت ‌و‌ نافرمانيت ‌كه‌ مرا ‌از‌ ‌آن‌ بازداشته ‌اى‌   

―    بار خدايا ‌بر‌ ‌من‌ منت گزار ‌به‌ ‌حج‌ (قصد بيت الله ‌در‌ وقت مخصوص ‌با‌ شرائط مخصوصه) ‌و‌ عمره (زيارت بيت الله ‌با‌ عمل مخصوص، رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله فرموده: پاداش ‌حج‌ بهشت است، ‌و‌ عمره كفاره ‌و‌ نابود كننده ‌ى‌ ‌هر‌ گناهى است) ‌و‌ زيارت قبر پيغمبرت، درودهاى ‌تو‌ ‌بر‌ ‌او‌ ‌و‌ رحمت ‌و‌ بركات ‌و‌ نيكيهايت ‌بر‌ ‌او‌ ‌و‌ ‌بر‌ ‌آل‌ ‌او‌ باد (رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله فرموده: ‌هر‌ ‌كه‌ براى ‌حج‌ ‌به‌ مكه آيد ‌و‌ «قبر» مرا ‌در‌ مدينه زيارت نكند روز قيامت ‌از‌ ‌او‌ دورى ‌مى‌ كنم، ‌و‌ ‌هر‌ ‌كه‌ ‌به‌ زيارت ‌من‌ بيايد شفاعتم براى ‌او‌ واجب گردد ‌و‌ ‌هر‌ ‌كه‌ ‌را‌ شفاعت ‌من‌ واجب شود بهشت ‌بر‌ ‌او‌ واجب ‌مى‌ گردد، ‌و‌ حضرت امام حسين عليه السلام ‌از‌ رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله پرسيد: ‌اى‌ پدر چيست براى كسى ‌كه‌ ‌تو‌ ‌را‌ زيارت كند؟ رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله فرمود: پسرم ‌هر‌ ‌كه‌ مرا ‌در‌ حال حيات ‌يا‌ ‌پس‌ ‌از‌ مردن زيارت كند، ‌يا‌ پدرت ‌يا‌ برادرت ‌يا‌ ‌تو‌ ‌را‌ زيارت نمايد، حقى است ‌بر‌ ‌من‌ ‌كه‌ روز قيامت ‌او‌ ‌را‌ زيارت نمايم ‌و‌ ‌از‌ گناهانش برهانم) ‌و‌ زيارت (قبور) ‌آل‌ پيغمبرت، ‌بر‌ ايشان درود باد، هميشه ‌تا‌ هنگامى ‌كه‌ مرا زنده دارى ‌در‌ اين سال ‌و‌ ‌در‌ ‌هر‌ سال (زيد شحام گفته ‌به‌ حضرت صادق عليه السلام گفتم: چيست براى كسى ‌كه‌ رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله ‌را‌ زيارت كند؟ فرمود: مانند كسى است ‌كه‌ خداى عزوجل ‌را‌ ‌در‌ بالاى عرش خود زيارت نمايد، گفت گفتم: چيست براى كسى ‌كه‌ يكى ‌از‌ شما «ائمه ‌ى‌ معصومين» ‌را‌ زيارت نمايد؟ فرمود: مانند كسى است ‌كه‌ رسول خدا صلى الله عليه ‌و‌ آله ‌را‌ زيارت كند) ‌و‌ ‌آن‌ ‌حج‌ ‌و‌ عمره ‌و‌ زيارت قبور پيغمبر ‌و‌ ‌آل‌ ‌او‌ ‌را‌ پذيرفته ‌و‌ پسنديده ‌و‌ ‌در‌ نظر داشته ‌و‌ اندوخته ‌ى‌ نزد خود (براى روز رستاخيزم) قرار ‌ده‌   

―    و زبانم ‌را‌ ‌به‌ حمد ‌و‌ سپاس ‌و‌ ياد ‌و‌ ستايش نيك ‌بر‌ خود گويا ‌كن‌ (توفيق عطا فرما) ‌و‌ دلم ‌را‌ براى مقاصد ‌و‌ نيت بگشا (قابل ‌و‌ آماده ساز)  

―    و ‌من‌ ‌و‌ فرزندانم ‌را‌ ‌از‌ شيطان رانده شده (از رحمت) ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ ‌و‌ بدى جانور زهردار نكشنده (مانند زنبور ‌و‌ كژدم) ‌و‌ جانور زهردار كشنده (مانند مار) ‌و‌ همه ‌ى‌ جانوران ‌و‌ چشم زخم، ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ ‌هر‌ شيطان سركشى (تباهكاران ‌و‌ گمراه كنندگان) ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ ‌هر‌ پادشاه ستمگرى، ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ ‌هر‌ فرورفته ‌ى‌ ‌در‌ ناز ‌و‌ نعمت ‌كه‌ خدمتگزارانش ‌او‌ ‌را‌ تعظيم نموده فرمانهايش ‌را‌ زود انجام ‌مى‌ دهند، ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ (گفتار ‌و‌ كردار) ‌هر‌ ناتوان ‌و‌ توانائى، ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ ‌هر‌ بزرگوار ‌و‌ پستى، ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ ‌هر‌ خرد ‌و‌ بزرگى، ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ ‌هر‌ نزديك ‌و‌ دورى (خويشان ‌و‌ بيگانگان) ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ ‌هر‌ ‌كه‌ ‌از‌ ‌جن‌ ‌و‌ انس براى پيغمبرت ‌و‌ خاندانش (حضرت زهراء ‌و‌ ائمه ‌ى‌ اطهار عليهم السلام) جنگى (دشمنى) برپا كرده ‌و‌ آشكار ساخته، ‌و‌ ‌از‌ ‌شر‌ ‌هر‌ حيوان ‌كه‌ ‌تو‌ موى جلو ‌سر‌ آنها ‌را‌ گيرنده ‌اى‌ (بر آنها تسلط دارى) پناه ده، زيرا ‌تو‌ ‌بر‌ راه عدل ‌و‌ راستى (پس كسى ‌كه‌ ‌به‌ ‌تو‌ پناه برد تباه نمى گردد، ‌و‌ كسى ‌كه‌ ستم كند ‌از‌ چنگ ‌تو‌ نمى رهد)  

―    بار خدايا ‌بر‌ محمد ‌و‌ ‌آل‌ ‌او‌ درود فرست، ‌و‌ ‌هر‌ ‌كه‌ ‌را‌ درباره ‌ى‌ ‌من‌ آهنگ بدى نمايد ‌از‌ ‌من‌ بازگردان، ‌و‌ مكرش (آشكار نمودن خلاف پنهان) ‌را‌ ‌از‌ ‌من‌ دور ساز، ‌و‌ بدى ‌او‌ ‌را‌ ‌از‌ ‌من‌ دفع نما، ‌و‌ مكرش ‌را‌ ‌در‌ گردنش (بخود او) بازگردان   

―    و سدى (حائلى) برابرش قرار ‌ده‌ ‌تا‌ چشمش ‌را‌ ‌از‌ (ديدن) ‌من‌ كور ‌و‌ گوشش ‌را‌ ‌از‌ شنيدن ‌من‌ ‌كر‌ سازى، ‌و‌ دلش ‌را‌ هنگام ياد ‌من‌ قفل زنى (مانع شوى ‌كه‌ ‌به‌ ياد ‌من‌ آيد) ‌و‌ زبانش ‌را‌ (از گفتگوى) درباره ‌ى‌ ‌من‌ لال گردانى، ‌و‌ سرش ‌را‌ بكوبى (او ‌را‌ پست نمائى) ‌و‌ ارجمنديش ‌را‌ خوار كنى، ‌و‌ بزرگيش ‌را‌ ‌در‌ ‌هم‌ شكنى، ‌و‌ ‌بر‌ گردنش طوق خوارى بياويزى، ‌و‌ سرفرازيش ‌را‌ ‌بر‌ ‌هم‌ زنى، ‌و‌ مرا ‌از‌ همه ‌ى‌ زيان ‌و‌ بدى ‌و‌ طعنه (زشتى گفتن) ‌و‌ غيبت (پشت ‌سر‌ سخن بيان كردن) ‌و‌ عيبجوئى ‌و‌ رشك بردن ‌و‌ دشمنى ‌و‌ بندها ‌و‌ دامها ‌و‌ پيادگان ‌و‌ سواران (ياران ‌و‌ همراهان ‌و‌ پيروان) ‌او‌ ايمن فرما، زيرا ‌تو‌ (به ‌هر‌ چيز) غالب ‌و‌ قادرى (كسى ‌تو‌ ‌را‌ جلوگيرى نمى تواند، ‌و‌ چيزى ‌تو‌ ‌را‌ ناتوان نمى نمايد).

...............

منبع

درباره بنیاد صحیفه سجادیه

بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.

 امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.

کانال تلگرام بنیاد BonyadSahifeh @ 

logo