هرگاه كار دشوار ‌دل‌ آزارى ‌به‌ ‌او‌ رومى آورد ‌يا‌ پيشامد سختى ‌رخ‌ ‌مى‌ داد ‌و‌ ‌به‌ هنگام ‌غم‌ ‌و‌ اندوه

از دعاهاى امام عليه السلام است هرگاه كار دشوار ‌دل‌ آزارى ‌به‌ ‌او‌ رومى آورد ‌يا‌ پيشامد سختى ‌رخ‌ ‌مى‌ داد ‌و‌ ‌به‌ هنگام ‌غم‌ ‌و‌ اندوه  
(حضرت اميرالمومنين عليه السلام فرموده: هرگاه ترس ‌و‌ بيم «از بلاء» سخت ‌شد‌ ‌پس‌ پناهگاه ‌به‌ سوى خدا رفتن است، حضرت موسى ابن جعفر عليه السلام فرموده: بلاء ‌و‌ آفتى نيست ‌كه‌ ‌به‌ بنده ‌ى‌ مومن روآورد ‌و‌ خداى عزوجل دعاء «درخواست رفع آن» ‌را‌ ‌به‌ ‌او‌ توفيق دهد ‌جز‌ آنكه ‌آن‌ بلاء ‌به‌ زودى ‌از‌ بين برود، ‌و‌ بلائى نيست ‌كه‌ ‌به‌ بنده ‌ى‌ مومن ‌رو‌ آورد ‌و‌ ‌از‌ دعاء خوددارى نمايد ‌جز‌ آنكه ‌آن‌ بلاء ‌به‌ طول انجامد، ‌پس‌ هرگاه بلاء روآورد «براى رفع آن» ‌بر‌ شما باد دعاء ‌و‌ تضرع ‌و‌ زارى ‌به‌ درگاه خداى عزوجل، حضرت صادق عليه السلام فرمود: آيا درازى ‌و‌ كوتاهى بلاء ‌را‌ ‌مى‌ شناسيد؟ «شنوندگان گفتند» گفتيم: نه، فرمود: اگر هنگام بلاء يكى ‌از‌ شما موفق ‌به‌ دعاء ‌شد‌ بدانيد «مدت» بلاء كوتاه است، حضرت موسى ابن جعفر عليه السلام فرمود: دعاء ‌و‌ درخواست ‌و‌ ‌به‌ درگاه خدا روآوردن بلاء ‌را‌ بازمى گرداند، ‌و‌ ‌آن‌ بلاء مقدر شده ‌و‌ لازم گرديده ‌و‌ نمانده ‌جز‌ امضاء ‌و‌ گذراندن آن، ‌پس‌ اگر خداى عزوجل خوانده شود ‌و‌ ‌از‌ ‌او‌ برطرف شدن ‌آن‌ بلاء درخواست گردد خدا ‌آن‌ ‌را‌ برطرف ‌مى‌ نمايد، حضرت صادق عليه السلام فرموده: هرگاه پيشامدى ‌يا‌ سختى ‌يا‌ اندوهى ‌به‌ مردى روآورد بايد ‌دو‌ زانو ‌و‌ ‌دو‌ آرنج خود ‌را‌ برهنه نموده ‌و‌ ‌به‌ زمين بچسباند ‌و‌ سينه ‌اش‌ ‌را‌ ‌هم‌ ‌به‌ زمين نهد ‌و‌ ‌به‌ سجده رود ‌پس‌ ‌از‌ ‌آن‌ حاجت ‌و‌ خواسته ‌ى‌ خويش ‌را‌ «از خداى تعالى» بطلبد، ‌و‌ حضرت سيد العابدين ‌و‌ امام الساجدين صلوات الله ‌و‌ سلامه عليه ‌در‌ اينجا ‌از‌ خداى تعالى برطرف شدن بلاء ‌و‌ گرفتارى ‌و‌ ‌غم‌ ‌و‌ اندوه ‌را‌ ‌به‌ اين گونه درخواست ‌مى‌ نمايد):  

―    اى آنكه گره هاى ناگوارائيها ‌به‌ وسيله ‌ى‌ ‌او‌ بازمى گردد، ‌و‌ ‌اى‌ آنكه تندى سختيها ‌به‌ ‌او‌ شكسته ‌مى‌ شود، ‌و‌ ‌اى‌ آنكه رهائى يافتن ‌از‌ گرفتاريها ‌و‌ رفتن ‌به‌ سوى آسايش فراخى، ‌از‌ ‌او‌ درخواست ‌مى‌ گردد  

―    كارهاى دشوار ‌به‌ قدرت ‌و‌ توانائى ‌تو‌ آسان شده، ‌و‌ ‌به‌ لطف ‌و‌ توفيق (از جانب) ‌تو‌ اسباب (هر كارى) سبب گرديده، ‌و‌ مقدر شده ‌بر‌ اثر قدرت ‌تو‌ جارى ‌و‌ برقرار گشته، ‌و‌ اشياء ‌بر‌ وفق اراده ‌و‌ خواست ‌تو‌ بكار رفته اند  

―    پس ‌آن‌ اشياء ‌به‌ اراده ‌ى‌ ‌تو‌ ‌بى‌ گفتنت فرمانبردار، ‌و‌ ‌به‌ خواست ‌تو‌ ‌بى‌ نهى ‌و‌ بازداشتنت بازداشته اند (در قرآن كريم «س 16 ‌ى‌ 40» فرمايد: انما قولنا لشى ء اذا اردناه ‌ان‌ نقول له ‌كن‌ فيكون يعنى ‌جز‌ اين نيست ‌كه‌ گفتار ‌ما‌ ‌به‌ چيزى هنگامى ‌كه‌ اراده نمائيم ‌به‌ اينكه ‌به‌ ‌آن‌ بگوئيم موجود باش «بى گفتن ‌و‌ ‌بى‌ درنگ» موجود ‌مى‌ شود)  

―    توئى ‌كه‌ براى (آسان كردن) دشواريها خوانده ‌مى‌ شوى، ‌و‌ ‌تو‌ ‌در‌ سختيها پناهگاهى، ‌از‌ آنها دور نمى شود ‌جز‌ ‌آن‌ سختى ‌كه‌ ‌تو‌ دورنمائى، ‌و‌ ‌از‌ آنها برطرف نمى گردد ‌جز‌ ‌آن‌ ‌را‌ ‌كه‌ ‌تو‌ برطرف كنى   

―    و ‌اى‌ پروردگار ‌بر‌ ‌من‌ فرود آمده چيزى (بلاء ‌و‌ گرفتارى) ‌كه‌ سنگينى ‌آن‌ مرا دشوار است، ‌و‌ ‌به‌ ‌من‌ رسيده چيزى ‌كه‌ زير بار رفتن ‌آن‌ مرا وامانده كرده  

―    و ‌تو‌ ‌به‌ قدرت خود ‌آن‌ ‌را‌ ‌بر‌ ‌من‌ رسانيده اى، ‌و‌ ‌به‌ سلطنت ‌و‌ توانائيت ‌آن‌ ‌را‌ ‌به‌ ‌من‌ متوجه گردانيده ‌اى‌   

―    پس براى آنچه ‌به‌ ‌من‌ رسانده ‌اى‌ برگرداننده ‌و‌ براى آنچه متوجه ساخته ‌اى‌ دفع كننده ‌و‌ براى آنچه بسته ‌اى‌ گشاينده ‌و‌ براى آنچه گشوده ‌اى‌ بستنده ‌و‌ براى آنچه دشوار كرده ‌اى‌ آسان كننده ‌و‌ براى آنكه خوار كرده ‌اى‌ يارى دهنده ‌اى‌ نمى باشد (در قرآن كريم «س 10 ‌ى‌ 107» فرمايد: ‌و‌ ‌ان‌ يمسسك الله بضر فلا كاشف له الا ‌هو‌ ‌و‌ ‌ان‌ يردك بخير فلا راد لفضله يعنى ‌و‌ اگر خدا ضرر ‌و‌ زيانى ‌به‌ ‌تو‌ رساند ‌جز‌ ‌او‌ كسى نتواند ‌آن‌ ‌را‌ دفع كند، ‌و‌ اگر خير ‌و‌ نيكى براى ‌تو‌ خواهد فضل ‌و‌ احسان ‌او‌ ‌را‌ جلوگيرى نيست. ‌و‌ «س 3 ‌ى‌ 160» فرمايد: ‌ان‌ ينصركم الله فلا غالب لكم ‌و‌ ‌ان‌ يخذلكم فمن ذا الذى ينصركم ‌من‌ بعده يعنى اگر شما ‌را‌ خدا يارى كند كسى ‌بر‌ شما غلبه ‌و‌ تسلط نيابد، ‌و‌ اگر خوارتان گرداند كيست ‌كه‌ بعد ‌از‌ ‌او‌ «بتواند» شما ‌را‌ يارى كند؟)  

―    پس ‌بر‌ محمد ‌و‌ ‌آل‌ ‌او‌ درود فرست، ‌و‌ ‌اى‌ پروردگار ‌در‌ آسايش ‌را‌ ‌به‌ فضل خود ‌به‌ روى ‌من‌ باز كن، ‌و‌ تسلط ‌غم‌ ‌و‌ اندوه ‌را‌ ‌به‌ قوت ‌و‌ توانائى خود شكست ‌ده‌ (از بين ببر) ‌و‌ ‌به‌ ‌من‌ ‌در‌ آنچه شكوه دارم حسن نظر داشته باش ‌و‌ ‌در‌ آنچه درخواست نمودم شيرينى بخشش (خود) ‌را‌ ‌به‌ ‌من‌ بچشان، ‌و‌ ‌از‌ جانب خويش رحمت ‌و‌ گشايش ‌بى‌ رنج ‌به‌ ‌من‌ ببخش، ‌و‌ ‌از‌ نزد خود ‌به‌ زودى رهائى يافتن (از گرفتاريها) ‌را‌ براى ‌من‌ قرار ‌ده‌   

―    و مرا ‌به‌ سبب ‌غم‌ ‌و‌ اندوه ‌از‌ رعايت ‌و‌ حفظ واجبات ‌و‌ ‌به‌ كار بستن سنت خود (مستحبات) بازمدار  

―    پس ‌اى‌ پروردگار ‌به‌ آنچه ‌به‌ ‌من‌ رسيده طاقت ندارم، ‌و‌ ‌به‌ آنچه ‌به‌ ‌من‌ روآورده ‌پر‌ ‌از‌ ‌غم‌ ‌و‌ اندوه گشته ام، ‌و‌ ‌تو‌ ‌بر‌ دفع ‌غم‌ ‌و‌ اندوهى ‌كه‌ ‌به‌ ‌آن‌ گرفتار ‌و‌ ‌بر‌ دفع آنچه ‌در‌ ‌آن‌ افتاده ‌ام‌ توانائى، ‌پس‌ ‌آن‌ گرفتارى ‌را‌ ‌از‌ ‌من‌ دور ‌كن‌ اگر ‌چه‌ ‌از‌ جانب ‌تو‌ شايسته ‌ى‌ ‌آن‌ نباشم، ‌اى‌ صاحب عرش ‌و‌ تخت بزرگ (اشاره ‌به‌ اينكه همه ‌ى‌ اشياء تحت قدرت ‌او‌ است، زيرا ‌او‌ صاحب عرش عظيم است ‌كه‌ ‌آن‌ ‌به‌ ‌هر‌ چيز احاطه دارد).

.....................

منبع

درباره بنیاد صحیفه سجادیه

بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.

 امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.

کانال تلگرام بنیاد BonyadSahifeh @ 

logo