هنگامى ‌كه‌ خبر مرگ كسى ‌به‌ ‌او‌ ‌مى‌ رسيد

از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى ‌كه‌ خبر مرگ كسى ‌به‌ ‌او‌ ‌مى‌ رسيد، ‌يا‌ ياد مردن ‌مى‌ نمود:  

―    بار خدايا ‌بر‌ محمد ‌و‌ ‌آل‌ ‌او‌ درود فرست، ‌و‌ ‌ما‌ ‌را‌ ‌از‌ آرزوى دراز بازدار (چون آرزوى دراز آخرت ‌را‌ ‌از‌ ياد ‌مى‌ برد ‌و‌ ‌بر‌ اثر ‌آن‌ انسان بدبخت ‌مى‌ گردد، ‌در‌ نهج البلاغه است حضرت اميرالمومنين- عليه السلام- فرموده: ايها الناس ‌ان‌ اخوف ‌ما‌ اخاف عليكم اثنان: اتباع الهوى ‌و‌ طول الامل، فاما اتباع الهوى فيصد عن الحق، ‌و‌ اما طول الامل فينسى الاخره يعنى ‌اى‌ مردم ترسناكترين چيزى ‌كه‌ ‌از‌ ابتلاى شما ‌به‌ ‌آن‌ ‌مى‌ ترسم ‌دو‌ چيز است: اول پيروى ‌از‌ هواى نفس، دوم آرزوى بيشمار، اما پيروى ‌از‌ هواى نفس شخص ‌را‌ ‌از‌ راه ‌حق‌ بازمى دارد، ‌و‌ آرزوى بيحساب آخرت ‌را‌ ‌از‌ ياد ‌مى‌ برد) ‌و‌ ‌با‌ كردار راست ‌و‌ درست (به طورى ‌كه‌ واجب است) آرزو ‌را‌ ‌از‌ ‌ما‌ دور گردان ‌تا‌ اينكه تمام كردن ساعتى ‌را‌ ‌پس‌ ‌از‌ ساعتى ‌و‌ دريافتن روزى ‌را‌ ‌پس‌ ‌از‌ روزى ‌و‌ پيوستگى نفسى ‌را‌ ‌به‌ نفسى ‌و‌ ‌در‌ ‌پى‌ آمدن گامى ‌را‌ ‌در‌ ‌پى‌ گامى آرزو نكنيم   

―    و ‌ما‌ ‌را‌ ‌از‌ فريب آرزو سلامت ‌و‌ ‌بى‌ گزند ‌و‌ ‌از‌ بديهايش ايمن فرما، ‌و‌ مرگ ‌را‌ ‌در‌ جلو ‌ما‌ ‌بر‌ ‌پا‌ دار (آنى ‌آن‌ ‌را‌ ‌از‌ ياد ‌ما‌ مبر) ‌و‌ ياد كردن ‌ما‌ ‌آن‌ ‌را‌ روزى ‌پس‌ ‌از‌ روزى (يا روزى ‌پس‌ ‌از‌ روزهائى) قرار مده (ما ‌را‌ توفيق ‌ده‌ ‌تا‌ هميشه ‌به‌ ياد ‌آن‌ باشيم، ‌و‌ روزى ‌آن‌ ‌را‌ ‌از‌ ياد مبريم ‌كه‌ مستلزم كوتاهى آرزو ‌و‌ كوشش ‌در‌ عبادت ‌و‌ بندگى ‌و‌ چشم پوشى ‌از‌ دنيا ‌و‌ كالاى ‌آن‌ ‌و‌ روآوردن ‌به‌ آخرت است)  

―    و ‌از‌ اعمال شايسته عملى براى ‌ما‌ قرار ‌ده‌ (توفيق بجا آوردن عمل شايسته ‌اى‌ ‌به‌ ‌ما‌ عطا فرما) ‌كه‌ ‌با‌ ‌آن‌ بازگشت ‌به‌ سوى (پاداش) ‌تو‌ ‌را‌ دير شماريم (در انجام ‌آن‌ عمل بكوشيم) ‌و‌ ‌بر‌ زود رسيدن ‌به‌ (رحمت) ‌تو‌ حرص داشته باشيم ‌تا‌ مرگ براى ‌ما‌ جاى انس ‌و‌ آرامش باشد ‌كه‌ ‌به‌ ‌آن‌ انس گيريم، ‌و‌ جاى الفت ‌و‌ دوستى باشد ‌كه‌ ‌به‌ سوى ‌آن‌ شوق داشته باشيم، ‌و‌ خويشاوند نزديكى (مانند زن ‌و‌ فرزند ) باشد ‌كه‌ نزديك شدن ‌به‌ ‌او‌ ‌را‌ دوست بداريم   

―    پس هرگاه ‌آن‌ ‌را‌ ‌بر‌ ‌ما‌ حاضر نمودى ‌و‌ ‌به‌ ‌ما‌ واقع ساختى ‌ما‌ ‌را‌ ‌به‌ ‌آن‌ نيكبخت گردان ‌در‌ حالى ‌كه‌ زيارت ‌و‌ ديداركننده (آمدنش ‌از‌ روى مهربانى) باشد، ‌و‌ ‌ما‌ ‌را‌ ‌به‌ ‌آن‌ انس ‌ده‌ ‌در‌ حالى ‌كه‌ ‌از‌ راه رسد، ‌و‌ ‌ما‌ ‌را‌ ‌به‌ مهمانى ‌آن‌ بدبخت مكن، ‌و‌ ‌از‌ ديدارش خوار ‌و‌ رسوا ‌و‌ ‌سر‌ ‌به‌ زير مفرما، ‌و‌ ‌آن‌ ‌را‌ درى ‌از‌ درهاى آمرزش خود ‌و‌ كليدى ‌از‌ كليدها (وسيله ‌اى‌ ‌از‌ وسيله ها)ى رحمت خويش گردان   

―    ما ‌را‌ بميران هدايت شدگان (به راه حق) ‌كه‌ گمراهان نباشيم، فرمانبران (احكام ‌و‌ دستورها) ‌كه‌ كراهت نداشته باشيم، توبه كنندگان ‌كه‌ گناه نكنيم ‌و‌ اصرار ‌و‌ ايستادگى (بر آن) نورزيم، ‌اى‌ ضامن پاداش نيكوكاران (اشاره ‌به‌ قول خداى تعالى «س 9 ‌ى‌ 120»: ‌ان‌ الله لايضيع اجر المحسنين يعنى خدا پاداش نيكوكاران ‌را‌ تباه نمى گرداند) ‌و‌ ‌اى‌ اصلاح كننده ‌ى‌ كردار تباهكاران (اى خواهان صلاح كردار تباهكاران ‌به‌ اينكه فساد ‌و‌ تباهكارى ‌را‌ ‌به‌ صلاح ‌و‌ درستى تبديل كنند، اين جمله ‌با‌ قول خداى تعالى «س 10 ‌ى‌ 81»: ‌ان‌ الله لايصلح عمل المفسدين «خدا كردار تباهكاران ‌را‌ اصلاح نمى كند» منافات ندارد، زيرا مراد ‌از‌ آيه اينست ‌كه‌ خدا كردار كسى ‌را‌ ‌كه‌ ‌مى‌ خواهد ‌در‌ دين فساد نمايد تباه ‌مى‌ گرداند ‌تا‌ ‌حق‌ ‌از‌ باطل ‌و‌ نادرستى آشكار گردد).

.............................

منبع

درباره بنیاد صحیفه سجادیه

بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.

 امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.

کانال تلگرام بنیاد BonyadSahifeh @ 

logo