کلیپ های صوتی،تصویری

مطالب برگزیده

  • تــازه ها
  • متن دعا

نیایش به هنگام پگاه و شام، بخش سیزدهم

اللغه: فلق ‌به‌ معنى شكافتن.  
 اصباح: دخول ‌در‌ صبح.  

بیشتر...

اظهار ذلت ‌و‌ خوارى نمودن ‌به‌ سوى خداوند

و كان ‌من‌ دعائه عليه السلام ‌فى‌ التذلل الى الله  
 
 بوده ‌از‌ دعاى ‌آن‌ سيد بزرگوار ‌در‌

بیشتر...

نيايش هنگام ختم قرآن، بخش بیست و ششم

حضرت ‌او‌ مگر اينكه ‌از‌ براى ‌او‌ شهادت دهد ‌در‌ روز قيامت حتى موى ‌و‌ بدن ‌و‌ گوشت ‌و‌

بیشتر...

بعد از‌ نماز شب در‌ مقام اعتراف به‌ گناه خود

بعد از‌  نماز شب در‌  مقام اعتراف به‌  گناه خود (يعنى فقر  ‌و‌  حاجت خود) با‌  خداى خويش به‌  اين دعا راز  ‌و‌  نياز مى كرد


̶    اى خداى عالم اى داراى ملك

بیشتر...

در ستايش خداوند، بخش دوم

خداى ناديدنى  
 امام عليه السلام ‌در‌ سومين وصف فرمود ‌كه‌ بينندگان ‌از‌ ديدار حضرت ‌حق‌ ناتوان هستند.

بیشتر...

آمار بازدید

بازدید امروز
بازدید دیروز
کل بازدیدها
11072
6273
52661207
اوقات شرعی

مويه ‌و‌ زارى ‌و‌ فروتنى (به درگاه خداوند)

از دعاهاى اوست ‌در‌ مويه ‌و‌ زارى ‌و‌ فروتنى (به درگاه خداوند)

«1» إِلَهِي أَحْمَدُكَ ‌و‌ أَنْتَ لِلْحَمْدِ أَهْلٌ عَلَى حُسْنِ صَنِيعِكَ إِلَيَّ ، ‌و‌ سُبُوغِ نَعْمَائِكَ عَلَيَّ ، ‌و‌ جَزِيلِ عَطَائِكَ عِنْدِي ، ‌و‌ عَلَى ‌ما‌ فَضَّلْتَنِي ‌به‌ ‌من‌ رَحْمَتِكَ ، ‌و‌ أَسْبَغْتَ عَلَيَّ ‌من‌ نِعْمَتِكَ ، فَقَدِ اصْطَنَعْتَ عِنْدِي ‌ما‌ يَعْجِزُ عَنْهُ شُکْرِي . «2» ‌و‌ لَوْ ‌لا‌ إِحْسَانُكَ إِلَيَّ ‌و‌ سُبُوغُ نَعْمَائِكَ عَلَيَّ ‌ما‌ بَلَغْتُ إِحْرَازَ حَظِّي ، ‌و‌ ‌لا‌ إِصْلَاحَ نَفْسِي ، ‌و‌ لَكِنَّكَ ابْتَدَأْتَنِي بِالْإِحْسَانِ ، ‌و‌ رَزَقْتَنِي فِي أُمُورِي كُلِّهَا الْكِفَايَةَ ، ‌و‌ صَرَفْتَ عَنِّي جَهْدَ الْبَلَاءِ ، ‌و‌ مَنَعْتَ مِنِّي مَحْذُورَ الْقَضَاءِ . «3» إِلَهِي فَكَمْ ‌من‌ بَلَاءٍ جَاهِدٍ قَدْ صَرَفْتَ عَنِّي ، ‌و‌ ‌كم‌ ‌من‌ نِعْمَةٍ سَابِغَةٍ أَقْرَرْتَ بِهَا عَيْنِي ، ‌و‌ ‌كم‌ ‌من‌ صَنِيعَةٍ كَرِيمَةٍ لَكَ عِنْدِي «4» أَنْتَ الَّذِي أَجَبْتَ عِنْدَ الِاضْطِرَارِ دَعْوَتِي ، ‌و‌ أَقَلْتَ عِنْدَ الْعِثَارِ زَلَّتِي ، ‌و‌ أَخَذْتَ لِي ‌من‌ الْأَعْدَاءِ بِظُلَامَتِي . «5» إِلَهِي ‌ما‌ وَجَدْتُكَ بَخِيلًا حِينَ سَأَلْتُكَ ، ‌و‌ ‌لا‌ مُنْقَبِضاً حِينَ أَرَدْتُكَ ، بَلْ وَجَدْتُكَ لِدُعَائِي سَامِعاً ، ‌و‌ لِمَطَالِبِي مُعْطِياً ، ‌و‌ وَجَدْتُ نُعْمَاكَ عَلَيَّ سَابِغَةً فِي كُلِّ شَأْنٍ ‌من‌ شَأْنِي ‌و‌ كُلِّ زَمَانٍ ‌من‌ زَمَانِي ، فَأَنْتَ عِنْدِي مَحْمُودٌ ، ‌و‌ صَنِيعُكَ لَدَيَّ مَبْرُورٌ . «6» تَحْمَدُكَ نَفْسِي ‌و‌ لِسَانِي ‌و‌ عَقْلِي ، حَمْداً يَبْلُغُ الْوَفَاءَ ‌و‌ حَقِيقَةَ الشُّكْرِ ، حَمْداً يَكُونُ مَبْلَغَ رِضَاكَ عَنِّي ، فَنَجِّنِي ‌من‌ سُخْطِكَ . «7» ‌يا‌ كَهْفِي حِينَ تُعْيِينِي الْمَذَاهِبُ ‌و‌ ‌يا‌ مُقِيلِي عَثْرَتِي ، فَلَوْ ‌لا‌ سَتْرُكَ عَوْرَتِي لَكُنْتُ ‌من‌ الْمَفْضُوحِينَ ، ‌و‌ ‌يا‌ مُؤَيِّدِي بِالنَّصْرِ ، فَلَوْ ‌لا‌ نَصْرُكَ إِيَّايَ لَكُنْتُ ‌من‌ الْمَغْلُوبِينَ ، ‌و‌ ‌يا‌ ‌من‌ وَضَعَتْ لَهُ الْمُلُوكُ نِيرَ الْمَذَلَّةِ عَلَى أَعْنَاقِهَ ، فَهُمْ ‌من‌ سَطَوَاتِهِ خَائِفُونَ ، ‌و‌ ‌يا‌ أَهْلَ التَّقْوَى ، ‌و‌ ‌يا‌ ‌من‌ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى ، أَسْأَلُكَ أَنْ تَعْفُوَ عَنِّي ، ‌و‌ تَغْفِرَ لِي فَلَسْتُ بَرِيئاً فَأَعْتَذِرَ ، ‌و‌ ‌لا‌ بِذِي قُوَّةٍ فَأَنْتَصِرَ ، ‌و‌ ‌لا‌ مَفَرَّ لِي فَأَفِرَّ . «8» ‌و‌ أَسْتَقِيلُكَ عَثَرَاتِي ، ‌و‌ أَتَنَصَّلُ إِلَيْكَ ‌من‌ ذُنُوبِيَ الَّتِي قَدْ أَوْبَقَتْنِي ، ‌و‌ أَحَاطَتْ بِي فَأَهْلَكَتْنِي ، مِنْهَا فَرَرْتُ إِلَيْكَ رَبِّ تَائِباً فَتُبْ عَلَيَّ ، مُتَعَوِّذاً فَأَعِذْنِي ، مُسْتَجِيراً فَلَا تَخْذُلْنِي ، سَائِلًا فَلَا تَحْرِمْنِي مُعْتَصِماً فَلَا تُسْلِمْنِي ، دَاعِياً فَلَا تَرُدَّنِي خَائِباً . «9» دَعَوْتُكَ ‌يا‌ رَبِّ مِسْكِيناً ، مُسْتَكِيناً ، مُشْفِقاً ، خَائِفاً ، وَجِلًا ، فَقِيراً ، مُضْطَرّاً إِلَيْكَ . «10» أَشْكُو إِلَيْكَ ‌يا‌ إِلَهِي ضَعْفَ نَفْسِي عَنِ الْمُسَارَعَةِ فِيما وَعَدْتَهُ أَوْلِيَاءَكَ ، ‌و‌ الُْمجَانَبَةِ عَمَّا حَذَّرْتَهُ أَعْدَاءَكَ ، ‌و‌ كَثْرَةَ هُمُومِي ، ‌و‌ وَسْوَسَةَ نَفْسِي . «11» إِلَهِي لَمْ تَفْضَحْنِي بِسَرِيرَتِي ، ‌و‌ لَمْ تُهْلِكْنِي بِجَرِيرَتِي ، أَدْعُوكَ فَتُجِيبُنِي ‌و‌ إِنْ كُنْتُ بَطِيئاً حِينَ تَدْعُونِي ، ‌و‌ أَسْأَلُكَ كُلَّمَا شِئْتُ ‌من‌ حَوَائِجِي ، ‌و‌ حَيْثُ ‌ما‌ كُنْتُ وَضَعْتُ عِنْدَكَ سِرِّي ، فَلَا أَدْعُو سِوَاک ، ‌و‌ ‌لا‌ أَرْجُو غَيْرَکَ «12» لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ ، تَسْمَعُ ‌من‌ شَكَا إِلَيْكَ ، ‌و‌ تَلْقَى ‌من‌ تَوَكَّلَ عَلَيْكَ ، ‌و‌ تُخَلِّصُ ‌من‌ اعْتَصَمَ بِكَ ، ‌و‌ تُفَرِّجُ عَمَّنْ لَاذَ بِكَ . «13» إِلَهِي فَلَا تَحْرِمْنِي خَيْرَ الآْخِرَةِ ‌و‌ الْأُولَى لِقِلَّةِ شُكْرِي ، ‌و‌ اغْفِرْ لِي ‌ما‌ تَعْلَمُ ‌من‌ ذُنُوبِي . «14» إِنْ تُعَذِّبْ فَأَنَا الظَّالِمُ الْمُفَرِّطُ الْمُضَيِّعُ الآْثِمُ الْمُقَصِّرُ الْمُضَجِّعُ الْمُغْفِلُ حَظَّ نَفْسِي ، ‌و‌ إِنْ تَغْفِرْ فَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

1.    اى اله من! ‌تو‌ ‌را‌ ‌مى‌ ستايم، ‌و‌ اساسا ‌تو‌ سزاوار ستايشى، ‌بر‌ خوش رفتارى ‌ات‌ ‌با‌ من، ‌و‌ انبوهى بخشش هايت ‌بر‌ من، ‌و‌ بسيارى نعمت هايت ‌كه‌ ‌بر‌ من، ‌و‌ ‌به‌ رحمت ‌و‌ مهرى ‌كه‌ مرا بدان برتر داشتى، ‌و‌ ‌بر‌ نعمت سرشارى ‌كه‌ عطا كردى، ‌و‌ درباره ‌ى‌ ‌من‌ احسانى كردى ‌كه‌ ‌از‌ عهده ‌ى‌ شكرش برنمى آيم.

2.    و اگر نبود احسان تو، ‌و‌ نعمت سرشارى ‌كه‌ ‌بر‌ ‌من‌ رواداشتى، ‌به‌ بهره ‌و‌ نصيب خود دست نمى يافتم، ‌و‌ ‌از‌ ‌به‌ سامان رساندن نفس خويش بازمى ماندم؛ وليكن ‌تو‌ احسانت ‌را‌ ‌بر‌ ‌من‌ آغاز كردى، ‌و‌ همگى كارهايم ‌را‌ ‌به‌ سامان آوردى، ‌و‌ رنج ‌و‌ بلا ‌را‌ ‌از‌ ‌من‌ بگردانيدى، ‌و‌ هراس فضا ‌و‌ تقدير ‌را‌ ‌از‌ ‌من‌ دور داشتى.

3.    اى اله من! ‌چه‌ بسيار بلاى مشقت بارى ‌كه‌ ‌از‌ ‌من‌ بازگرداندى، ‌و‌ ‌چه‌ بسار نعمت فراخى ‌كه‌ چشمم ‌را‌ بدان روشن ساختى، ‌و‌ ‌چه‌ بسيار رفتارهاى كريمانه ‌كه‌ مرا بدان نواختى.

4.    تويى ‌كه‌ ‌در‌ وقت درماندگى دعايم ‌را‌ اجابت كردى، ‌و‌ ‌به‌ هنگام درافتادن ‌به‌ گناه، ‌از‌ سقوطم رهانيدى، ‌و‌ داد مرا ‌از‌ دشمنانم بازستاندى.

5.    اى اله من! ‌به‌ وقت خواستن، ‌تو‌ ‌را‌ بخيل ‌و‌ تنگ نظر نيافتم، ‌و‌ هرگاه ‌كه‌ اراده ‌ى‌ ‌تو‌ كردم، ‌تو‌ ‌را‌ گرفته ‌و‌ ‌در‌ ‌هم‌ نديدم، بلكه ‌تو‌ ‌را‌ شنونده ‌ى‌ دعايم، ‌و‌ بخشنده نيازهاى خويش يافتم، ‌و‌ ديدم ‌كه‌ نعمتهاى ‌تو‌ ‌در‌ همه حال ‌و‌ ‌در‌ همه وقت، درباره ‌ى‌ ‌من‌ بسيار است. ‌پس‌ ‌تو‌ ‌در‌ پيش ‌من‌ ستوده ‌اى‌ ‌و‌ رفتارت ‌با‌ ‌من‌ نيكو ‌و‌ شايسته ‌ى‌ سپاس است.

6.    (از اين رو) جان ‌و‌ روحم ‌و‌ زبانم ‌تو‌ ‌را‌ ‌مى‌ ستايند: ستايشى كامل ‌و‌ ‌در‌ خور شأن تو؛ ستايشى ‌كه‌ حقيقت شكر ‌را‌ دريابد؛ ستايشى ‌كه‌ همسنگ ‌با‌ خشنودى ‌تو‌ ‌از‌ ‌من‌ است. ‌پس‌ مرا ‌از‌ خشم خود، رهايى بخش.

7.    اى پناه من! هرگاه ‌كه‌ مسلكهاى گوناگون، مرا ‌از‌ ‌پا‌ درآورند، ‌و‌ ‌اى‌ درگذرنده ‌ى‌ لغزشم، اگر نبود پرده پوشى ‌ات‌ درباره ‌ى‌ عيب هايم، ‌به‌ راستى ‌كه‌ ‌از‌ رسوا شدگان ‌مى‌ بودم؛ ‌و‌ ‌اى‌ كسى ‌كه‌ ‌با‌ مددهاى خود، تأييدم كرده اى، ‌پس‌ اگر يارى ‌تو‌ نبود، ‌به‌ راستى ‌كه‌ ‌از‌ شكست خوردگان ‌مى‌ بودم. ‌و‌ ‌اى‌ كسى ‌كه‌ پادشاهان ‌در‌ برابر يوغ ذلت ‌و‌ خوارى ‌بر‌ گردن نهاده اند، ‌و‌ ‌از‌ مهابت ‌و‌ وقارش ترسان اند؛ ‌و‌ ‌اى‌ سزاوار پروا، ‌و‌ ‌اى‌ كسى ‌كه‌ نامهاى نيكو ‌و‌ زيبا ويژه ‌ى‌ اوست.
8.    ‌از‌ ‌تو‌ ‌مى‌ خواهم ‌كه‌ مرا ببخشايى ‌و‌ بيامرزى؛ چرا ‌كه‌ ‌من‌ ‌بى‌ گناه نبوده ‌ام‌ ‌كه‌ عذر آورم، ‌و‌ توان ‌و‌ نيرويى ‌در‌ ‌من‌ نيست ‌تا‌ پيروز گردم، ‌و‌ راه گريزى ندارم ‌تا‌ بگريزم؛

9.    و ‌از‌ ‌تو‌ ‌مى‌ خواهم ‌كه‌ ‌از‌ خطاهايم درگذرى، ‌و‌ ‌از‌ گناهانى ‌كه‌ تباهم كرده ‌و‌ مرا ‌در‌ ميان گرفته اند ‌و‌ راه نجات ‌را‌ ‌به‌ رويم بسته اند، پوزش ‌مى‌ طلبم، ‌از‌ همه ‌ى‌ آنها ‌اى‌ پروردگار من! ‌به‌ سوى ‌تو‌ گريخته ام؛ ‌در‌ حالى ‌كه‌ توبه كارم؛ توبه ‌ام‌ ‌را‌ بپذير! ‌و‌ پناه ‌مى‌ جويم؛ پناهم ده! زينهار ‌مى‌ خواهم؛ خوارم مكن! ‌از‌ ‌تو‌ ‌مى‌ خواهم؛ ناكامم مفرما؛ ‌به‌ رشته ‌ى‌ ‌تو‌ چنگ ‌مى‌ زنم؛ رهايم مكن! ‌تو‌ ‌را‌ ‌مى‌ خوانم؛ محروم ‌و‌ ‌بى‌ نصيبم بازمگردان.

10.    تو ‌را‌ ‌مى‌ خوانم ‌اى‌ پروردگار من! ‌با‌ حال درويشى ‌و‌ زارى، ترسان، هراسناك، ‌با‌ حال فقر ‌و‌ درماندگى. ‌اى‌ خداى من.

11.    از ناتوانى ‌ام‌ ‌در‌ شتاب ورزى ‌به‌ آنچه ‌كه‌ دوستانت ‌را‌ وعده كرده اى، ‌و‌ ‌در‌ دورى گزيدن ‌از‌ آنچه ‌كه‌ دشمنانت ‌را‌ تهديد نموده اى، ‌به‌ درگاه ‌تو‌ شكوه دارم، ‌و‌ همچنين ‌از‌ ‌غم‌ ‌و‌ اندوه بسيار، ‌و‌ ‌از‌ وسوسه ‌ها‌ ‌و‌ بدانديشى هاى خويش.

12.    اى خداى من! ‌به‌ نيت بدم رسوايم نكردى، ‌و‌ ‌به‌ گناه، تباهم نساختى. هرگاه ‌كه‌ ‌تو‌ ‌را‌ ‌مى‌ خوانم، اجابت ‌مى‌ كنى، اگرچه هرگاه مرا بخوانى، ‌به‌ كندى ‌مى‌ آيم؛ ‌و‌ هرگاه ‌كه‌ بخواهم، حاجتم ‌را‌ سوى ‌تو‌ ‌مى‌ آورم، ‌و‌ هرجا ‌كه‌ باشم، راز نهانم ‌با‌ ‌تو‌ ‌در‌ ميان ‌مى‌ نهم. ‌از‌ اين رو، ‌جز‌ ‌تو‌ ‌را‌ نمى خوانم، ‌و‌ ‌جز‌ ‌به‌ ‌تو‌ اميدى ندارم.

13.    لبيك! لبيك! ‌هر‌ ‌كس‌ شكايت سوى ‌تو‌ آورد، ‌مى‌ شنوى، ‌و‌ ‌هر‌ ‌كس‌ ‌بر‌ ‌تو‌ توكل ‌و‌ اعتماد كند، آغوش مهرت ‌را‌ ‌به‌ رويش ‌مى‌ گشايى ‌و‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌مى‌ پذيرى، ‌و‌ ‌هر‌ ‌كس‌ ‌به‌ ‌تو‌ توسل جويد، ‌از‌ سختى ‌مى‌ رهانى، ‌و‌ ‌هر‌ ‌كس‌ ‌به‌ ‌تو‌ پناه آورد، گره ‌از‌ كارش ‌مى‌ گشايى.

14.    پس اگرچه سپاس ‌تو‌ ‌كم‌ ‌تر‌ گويم، مرا ‌از‌ خير دنيا ‌و‌ آخرت ‌بى‌ نصيب مگردان، ‌و‌ ‌آن‌ گناهانى ‌را‌ ‌كه‌ ‌از‌ ‌من‌ ‌مى‌ دانى، بيامرز.

15.    (اى معبود من!) اگر عذابم كنى، اين منم ‌كه‌ ستمكار، اسراف كننده ‌ى‌ تباهكار، ‌و‌ گناهكار سهل انگارم ‌كه‌ نصيب ‌و‌ بهره ‌ى‌ خويش ‌را‌ وانهاده ام، ‌و‌ اگر بيامرزى، براى اين است ‌كه‌ مهربان ترين مهربانانى.

.....................................

منبع

یکشنبه, آبان 14 1396 0 نظر
ابتدا حمد و ثناى خداوند عزوجل را نمود

و از دعاهاى آن حضرت است. ابتدا حمد و ثناى خداوند عزوجل را نمود سپس فرمود:


•    ستايش خداى

معرفی آثار صحیفه سجادیه

Have no items! Please recheck module config!