کلیپ های صوتی،تصویری

مطالب برگزیده

  • تــازه ها
  • متن دعا

هنگامى كه‌ به‌ ابر ‌و‌ برق مى نگريست ‌و‌

از دعاهاى  ‌آن حضرت است هنگامى كه‌  به‌  ابر  ‌و‌  برق مى نگريست  ‌و‌  صداى رعد را‌  مى شنيد



o    خدايا، اين دو‌  پديده دو‌  نشان از‌  نشان هاى تو،  ‌و‌ 

بیشتر...

هماهنگى دين ‌با‌ نظام هستى

خداوند متعال ‌در‌ هندسه ‌ى‌ هستى ، حكيمانه ترين نقشه ‌ها‌ ‌را‌ ترسيم فرموده است ‌و‌ ‌در‌ نظام تشريع نيز هماهنگ ‌با‌ عالم تكوين ، عالى ترين ‌و‌ آسان ترين فرمان

بیشتر...

ستايش خداوند ‌و‌ سپاسگزارى ‌از‌ نعمتهاى ‌او‌

 اَلْحَمْدُ للَّهِ الْاَوَّلِ بِلا اَوَّلٍ كانَ قَبْلَهُ، ‌و‌ الْآخرِ بِلاآخِرٍ يَكُونُ بَعْدَهُ اَلَّذى قَصُرَتْ عَنْ رُؤيَتِهِ اَبْصارُ النَّاظِرينَ ‌و‌

بیشتر...

اوج صفات والاى انسانى معروف به‌ «دعاى مكارم

̶    بار خدايا! درود بر‌ محمد ‌و‌ خاندان وى، ‌و‌ ايمان مرا با‌ كامل ترين مراتب ‌آن ‌و‌ يقين مرا به‌ برترين درجات يقين، ‌و‌ نيتم را‌ به‌ نيكوترين نيتها ‌و‌ عملم

بیشتر...

نیایش به هنگام پگاه و شام، بخش بیست و چهارم

اللغه: مستقر مكان استقرار.  
 التركيب: باء بك احتمال زياده دارد ضمير خطاب فاعل كفى ‌و‌ احتمال ديگر ‌آن‌ است ‌كه‌ فاعل

بیشتر...

آمار بازدید

بازدید امروز
بازدید دیروز
کل بازدیدها
2352
4281
52558088
اوقات شرعی

از دعاهاى‌آن‌ حضرت است در سپاس خداى تعالى ‌و‌ ستايش ‌او‌

از دعاهاى‌آن‌ حضرت است ‌كه‌ چون آغاز ‌به‌ دعا ‌مى‌ كرد ابتدا سپاس خداى تعالى ‌و‌ ستايش ‌او‌ ‌مى‌ نمود ‌و‌ ‌مى‌ گفت:


―    سپاس خداوند ‌را‌ ‌كه‌ نخستين موجود است ‌و‌ پيش ‌از‌ ‌او‌ هيچ نبود ‌و‌ آخرين موجود است ‌و‌ ‌پس‌ ‌از‌ ‌او‌ هيچ نباشد

―    ديده بينندگان ‌از‌ مشاهده ذات ‌او‌ فرومانده ‌و‌ انديشه گويندگان ‌از‌ ذكر اوصاف ‌او‌ عاجز است  

―    به قدرت خود آفريدگان ‌را‌ ‌از‌ نيستى ‌به‌ هستى آورد ‌و‌ ‌به‌ خواست خويش آنها ‌را‌ ‌از‌ عدم ايجاد فرمود

―    آنگاه ‌در‌ راهى ‌كه‌ خود خواست آنها ‌را‌ سالك گردانيد، ‌و‌ ‌در‌ طريق محبت خويش برانگيخت. بدانسوى ‌كه‌ آنان ‌را‌ كشانيد ياراى باز ‌پس‌ شدن ندارند ‌و‌ ‌از‌ آنسوى ‌كه‌ آنها ‌را‌ بازداشت توانائى پيش رفتن نه!

―    براى ‌هر‌ زنده نصيبى معلوم ‌و‌ رزقى مقسوم فرمود كسى نتواند ‌از‌ روزى ‌او‌ اگر وافر است چيزى بكاهد ‌و‌ اگر ناقص است چيزى بيفزايد

―    آنگاه براى عمر ‌هر‌ ‌يك‌ انجامى معلوم مقرر داشت ‌و‌ مدتى معين، ‌هر‌ روز ‌كه‌ بگذرد گامى است ‌كه‌ ‌به‌ سوى اجل برداشته ‌و‌ ‌هر‌ سال ‌كه‌ برآيد لختى ‌از‌ عمر است ‌كه‌ تباه شود. چون ‌به‌ منتهى رسد ‌و‌ نشان آخرين گام ‌او‌ ‌بر‌ زمين نقش بندد ‌و‌ حصه خويش ‌را‌ ‌از‌ عمر مطابق حساب معلوم دريافت دارد خداوندش بدانجاى ‌كه‌ فراخوانده است ‌از‌ ثواب موفور ‌يا‌ عقاب محذور ‌به‌ قهر ببرد ‌تا‌ بدكاران ‌را‌ ‌به‌ عمل زشت كيفر كند ‌و‌ نيكوكاران ‌را‌ ‌به‌ عمل نيك پاداش دهد

―    رفتار ‌او‌ عدل است تقدست اسمائه نامهاى ‌او‌ پاك است (و ‌او‌ برى ‌از‌ نقص) ‌و‌ نعمتهاى ‌او‌ ‌پى‌ ‌در‌ پى، ‌هر‌ ‌چه‌ كند مسئول ديگران نيست ‌و‌ ديگران همه مسئول اويند

―    سپاس خداوند ‌را‌ ‌كه‌ ‌با‌ بخشش عطاياى پيوسته ‌و‌ تكميل نعمتهاى ‌پى‌ ‌در‌ ‌پى‌ اگر ايشان ‌را‌ ‌از‌ معرفت حمد خويش باز ‌مى‌ داشت، همه ‌در‌ نعمت ‌او‌ مستغرق بودند ‌بى‌ آنكه شكر ‌او‌ بجا آرند، ‌و‌ ‌به‌ فراخى ‌از‌ روزى ‌او‌ بهره مند ‌مى‌ گشتند ‌بى‌ آنكه سپاس ‌او‌ گذارند.
―    و اگر چنين بودند ‌از‌ ‌حد‌ انسانى بيرون رفته ‌از‌ چهارپايان ‌به‌ شمار ‌مى‌ آمدند چنانكه ‌در‌ كتاب محكم خود وصف ايشان كرد: «ان ‌هم‌ الا كالانعام بل ‌هم‌ اضل سبيلا». (نيستند آنها مگر مانند چهارپايان بلكه گمراهتر).

―    سپاس خداوند ‌را‌ ‌كه‌ خود ‌را‌ ‌به‌ ‌ما‌ شناسانيد ‌و‌ شكر خويش ‌را‌ الهام فرمود ‌و‌ درهاى معرفت ‌را‌ ‌بر‌ ‌ما‌ گشود ‌كه‌ پروردگار خود ‌را‌ شناختيم ‌و‌ ‌ما‌ ‌را‌ ‌به‌ توحيد خالص رهبرى كرد ‌و‌ ‌از‌ انكار ‌و‌ ‌شك‌ دور داشت.

―    سپاسى ‌كه‌ ‌تا‌ زنده باشيم ‌از‌ سپاسگزاران ‌او‌ باشيم ‌و‌ چون عمر ‌به‌ پايان رسد سوى رضا ‌و‌ عفو ‌او‌ بشتابيم.

―    حمدى ‌كه‌ تاريكى هاى عالم برزخ براى ‌ما‌ ‌به‌ سبب ‌آن‌ روشن گردد ‌و‌ راه رستاخيز ‌را‌ هموار سازد ‌و‌ جاى ‌ما‌ ‌را‌ ‌در‌ موقف گواهان رفيع گرداند، روزى ‌كه‌ ‌هر‌ ‌كس‌ پاداش رنج خويش ‌را‌ بيند ‌و‌ ‌بر‌ كسى ستم نشود، روزى ‌كه‌ دوستان ‌و‌ بستگان بكار نيايند ‌و‌ كسى يارى ‌كس‌ نكند.

―    حمدى ‌كه‌ ‌تا‌ اعلا عليين بالا رود ‌و‌ ‌در‌ نامه مرقوم گردد ‌و‌ نزديكان بارگاه قدس ‌بر‌ ‌آن‌ گواهى دهند.

―    سپاسى ‌كه‌ چون چشمها خيره گردد چشم ‌ما‌ بدان روشن شود ‌و‌ چون روى ‌ها‌ سياه شود روى ‌ما‌ بدان سفيد گردد

―    حمدى ‌كه‌ ‌ما‌ ‌را‌ ‌از‌ آتش دردناك الهى آزاد ساخته ‌در‌ پناه خداى كريم محفوظ دارد.

―    حمدى ‌كه‌ ‌ما‌ ‌را‌ ‌در‌ گروه فرشتگان مقرب جاى دهد ‌و‌ ‌به‌ پيغمبران مرسل پيوندد، ‌در‌ سراى جاويد ‌كه‌ پيوسته باقى است ‌و‌ جاى نوازش ‌و‌ كرامت ‌او‌ ‌كه‌ هرگز تغيير نپذيرد.

―    سپاس خداوند ‌را‌ ‌كه‌ زيباترين صورت ‌را‌ براى ‌ما‌ برگزيد ‌و‌ روزيهاى پاك ‌را‌ براى ‌ما‌ مجرى داشت  

―    و ‌ما‌ ‌را‌ ‌بر‌ همه آفريدگان برترى داد ‌تا‌ مالك آنها شديم همه آفريدگان ‌به‌ قدرت ‌او‌ فرمانبر ‌ما‌ گشتند ‌و‌ ‌به‌ عزت ‌او‌ ‌به‌ سوى ‌ما‌ شتافتند.

―    سپاس خداى ‌را‌ ‌كه‌ باب احتياج ‌را‌ ‌از‌ همه سوى ‌بر‌ ‌ما‌ بست مگر ‌به‌ سوى خودش چگونه سپاس ‌او‌ توانيم ‌و‌ ‌كى‌ ‌حق‌ شكر ‌او‌ گذاريم. البته نتوانيم! ‌كى‌ شكر ‌او‌ خواهيم گذاشت؟

―    سپاس خداوند ‌را‌ ‌كه‌ ‌در‌ تركيب ‌تن‌ ‌ما‌ آلات جمع ‌و‌ جذب ‌و‌ ادوات بسط ‌و‌ دفع نهاد ‌و‌ ‌از‌ نيروهاى حيات بهره مند ساخت اندامها براى كارها بيافريد ‌و‌ ‌به‌ روزيهاى پاك ‌ما‌ ‌را‌ پرورش داد ‌و‌ ‌به‌ فضل خويش ‌بى‌ نياز ساخت. ‌و‌ ‌به‌ نعمت خود سرمايه بخشيد
―    فرمان داد ‌كه‌ طاعت ‌ما‌ ‌را‌ بيازمايد ‌و‌ نهى كرد ‌تا‌ شكرگذارى ‌ما‌ آشكار گردد. ‌ما‌ مخالفت فرمان ‌او‌ كرديم ‌و‌ مناهى ‌او‌ ‌را‌ مرتكب شديم ‌او‌ ‌در‌ كيفر ‌ما‌ شتاب نفرمود ‌و‌ ‌در‌ عقاب تعجيل نكرد بلكه ‌به‌ رحمت ‌و‌ كرم ‌با‌ ‌ما‌ مدارا نمود ‌و‌ ‌به‌ حلم ‌و‌ رافت مهلت داد ‌تا‌ سوى ‌او‌ بازگرديم.

―    سپاس خداوند ‌را‌ ‌كه‌ راه توبه ‌را‌ ‌به‌ ‌ما‌ نمود ‌و‌ اين ‌را‌ ‌از‌ فضل ‌او‌ يافتيم ‌و‌ بس، اگر ‌از‌ همه نعمتهاى ‌او‌ هيچيك ‌را‌ ‌به‌ حساب نياوريم ‌جز‌ همين ‌يك‌ نعمت را، باز بايد بگوئيم عنايت ‌او‌ درباره ‌ما‌ نيكو ‌و‌ احسانش عظيم ‌و‌ نعمتش بسيار است  

―    سنت ‌او‌ ‌در‌ توبه امم گذشته اين نبود ‌هر‌ ‌چه‌ طاقت نداشتيم ‌از‌ ‌ما‌ برداشت ‌و‌ ‌جز‌ ‌به‌ آنچه سهل بود تكليف نفرمود ‌و‌ ‌جز‌ بكار آسان امر نكرد ‌و‌ براى هيچ ‌يك‌ ‌از‌ ‌ما‌ حجت ‌و‌ عذرى نگذاشت  

―    هر ‌كه‌ هلاك شد، هلاك ‌او‌ ‌از‌ ناحيت خود ‌او‌ است ‌و‌ ‌هر‌ ‌كه‌ نيكبخت گشت خود رغبت ‌به‌ ‌حق‌ نمود

―    حمد خدا ‌را‌ ‌به‌ ‌هر‌ ‌چه‌ مقربترين فرشتگان ‌و‌ گراميترين بندگان ‌و‌ پسنديده ترين ستايش كنندگان ‌او‌ ‌را‌ حمد كردند

―    حمدى ‌از‌ ساير حمدها برتر، باندازه ‌كه‌ پروردگار ‌ما‌ خود ‌از‌ ساير آفريدگان برتر است  

―    سپاس ‌او‌ ‌را‌ ‌به‌ ازاى ‌هر‌ نعمت ‌كه‌ ‌بر‌ ‌ما‌ ‌و‌ ‌بر‌ همه بندگان گذشته ‌و‌ آينده انعام فرمود ‌به‌ اندازه ‌هر‌ ‌چه‌ ‌در‌ علم ‌او‌ است شكر ‌او‌ ‌را‌ ‌به‌ ازاى ‌هر‌ ‌يك‌ ‌از‌ نعمتها چندين برابر پيوسته ‌و‌ جاويد ‌تا‌ روز رستاخيز
―    حمدى ‌كه‌ ‌آن‌ ‌را‌ پايان نباشد ‌و‌ عدد ‌آن‌ ‌به‌ شمار نيايد ‌و‌ ‌به‌ غايت ‌آن‌ نتوان رسيد ‌و‌ مدت ‌آن‌ انقطاع نپذيرد

―    حمدى ‌كه‌ موجب طاعت ‌و‌ عفو ‌او‌ باشد ‌و‌ سبب خشنودى ‌او‌ گردد ‌و‌ علت آمرزش ‌او‌ شود ‌و‌ راه بهشت ‌را‌ بگشايد ‌و‌ ‌از‌ عقوبت ‌او‌ ‌ما‌ ‌را‌ ‌در‌ پناه خود گيرد ‌و‌ ‌از‌ خشم ‌او‌ ايمن گرداند. ‌در‌ طاعت ‌او‌ ‌ما‌ ‌را‌ نيرو دهد ‌و‌ ‌از‌ نافرمانى ‌او‌ بازدارد ‌و‌ ‌در‌ اداى ‌حق‌ ‌و‌ وظائف الهى مدد كند

―    حمدى ‌كه‌ بدان نيكبخت شويم ‌و‌ ‌در‌ زمره ‌ى‌ نيك بختان ‌و‌ دوستان ‌او‌ باشيم ‌و‌ ‌در‌ سلك كشتگان راه ‌حق‌ ‌به‌ شمشير دشمنان محشور گرديم «انه ولى حميد»
.

..........................

منبع

قرآن و قرآن پژوهان،نهج البلاغه و ....

معرفی آثار صحیفه سجادیه

Have no items! Please recheck module config!