اعتراف به‌ كوتاهى از‌ شكرگزارى

̶    بار الها! كسى در‌ شكرانه ‌ى‌ تو‌ به‌ هدف نهايى نمى رسد مگر آنكه باز احسان مجدد تو‌ او‌ را‌ به‌ شكر تازه اى ملزم گرداند،

̶    و هر‌ چند در‌ كوشد به‌ درجه اى از‌ طاعتت نمى رسد مگر آنكه باز، از‌ ‌آن روى كه‌ تو‌ به‌ فضل خود شايسته اى، در‌ انجام ‌آن كوتاه آيد.

̶    پس شاكرترين بندگانت از‌ اداى شكرانه ‌ى‌ تو‌ ناتوانند ‌و‌ پرستشكارترين آنان از‌ طاعتت كوتاهى مى ورزند.

̶    هيچ كس مستوجب ‌آن نيست كه‌ به‌ علت شايستگيش او‌ را‌ بيامرزى، يا‌ به‌ سبب سزاواريش از‌ او‌ خشنود گردى.

̶    پس هر‌ ‌آن كه‌ را‌ آمرزيدى به‌ سائقه ‌ى‌ رحمت توست ‌و‌ از‌ هر‌ ‌آن كس كه‌ خشنود گرديدى به‌ حكم فضل توست.

̶    در برابر سپاس اندك اجر فراوان بخشى ‌و‌ در‌ برابر طاعتى خرد ثواب بسيار دهى، چنانكه تا‌ آنجا كار رسد كه‌ گويى شكرانه ‌ى‌ بندگانت كه‌ تو‌ خود اجر ثواب دادن بر‌ ايشان واجب فرموده اى ‌و‌ پاداش ايشان را‌ بس بزرگ مقرر فرموده اى چيزى بوده است ‌و‌ آنها را‌ خود توانايى امتناع بوده است 

̶    ولى همه خود به‌ دست تو‌ بوده ‌و‌ ايشان را‌ پاداش بخشيده اى، بلكه مالك كل‌ امر آنها خود تويى پيش از‌ آنكه حائز مرتبه ‌ى‌ عبادت تو‌ شوند، تا‌ آنجا كه‌ پيش از‌ آنكه به‌ طاعتت روى آرند پاداش آنها را‌ آماده ساخته اى ‌و‌ اين امر خود از‌ ‌آن روى است كه‌ آيين تو‌ دهش ‌و‌ خوى تو‌ بخشش ‌و‌ راه تو‌ گذشت است 

̶    و همه ‌ى‌ آفريدگان اعتراف مى كنند كه، هر‌ كه‌ را‌ تو‌ به‌ كيفر رسانده اى ستم نورزيده اى ‌و‌ نيز دانند كه‌ هر‌ كه‌ را‌ تو‌ توفيق عافيت داده اى نسبت به‌ او‌ احسان نموده اى ‌و‌ همه در‌ پيش خود معترفند كه‌ در‌ مقام تو‌ بس كوتاه آمده اند ‌و‌ آنچه سزاوار تو‌ بوده به‌ جاى نياورده اند

̶    و اگر شيطان آنها را‌ به‌ ترفند از‌ طاعتت نمى فريفت هيچ سركشى سر‌ به‌ عصيان برنمى آورد ‌و‌ اگر وى باطل را‌ در‌ نظرشان به‌ صورت حق نمى آراست هيچ گمراهى از‌ راه تو‌ به‌ بيراهه نمى رفت.

̶    پاكا كه‌ تويى! چه روشن است كرم تو‌ در‌ رفتار با‌ فرمان بردار يا‌ عاصى درگاهت! فرمان پذير را‌ در‌ برابر آنچه خود براى او‌ فراهم گردانيده اى پاداش مى بخشى ‌و‌ عاصى را‌ در‌ آنچه شتاب در‌ باز خواست وى در‌ دست توست مهلت مى بخشى.

̶    به هر‌ يك از‌ آندو چيزى عطا فرمودى كه‌ لايق نبوده اند ‌و‌ تو‌ خود در‌ حق ايشان تفضل فرموده اى چرا كه‌ در‌ عمل كوتاه آمده بودند،

̶    و اگر فرمان پذير را‌ به‌ صرف كردارش- كه‌ فرع سرپرستى تو‌ بود- پاداش مى بخشيدى اين بيم مى رفت كه‌ ثوابت را‌ از‌ كف بدهد ‌و‌ نعمتت از‌ او‌ زائل گردد ولى تو‌ به‌ سائقه ‌ى‌ دهش خود در‌ برابر مدتى كوتاه ‌و‌ از‌ ميان رفتنى، به‌ زمانى بس دراز ‌و‌ جاودانى پاداش دادى ‌و‌ در‌ برابر اعمالى گذرنده ثوابى زائل نشدنى ‌و‌ ماندگار عوض بخشيدى 

̶    و علاوه بر‌ اين از‌ بنده ‌ى‌ خود كه‌ از‌ روزى تو‌ خورده ‌و‌ ‌آن را‌ دستمايه ‌ى‌ طاعت تو‌ كرده عوض نخواستى ‌و‌ براى رسيدن به‌ آمرزشت از‌ ابزارهايى كه‌ تو‌ خود به‌ او‌ داده بودى چيزى به‌ روى او‌ نياوردى ‌و‌ بر‌ او‌ تنگ نگرفتى ‌و‌ اگر با‌ او‌ چنين كرده بودى دستاورد رنج وى- كه‌ تازه فرع كوچكترين نعمتها ‌و‌ احسانهاى تو‌ بود- يكسره بر‌ باد مى رفت ‌و‌ خود در‌ پيشگاه تو‌ براى ساير دهشهايت در‌ گرو مى ماند، پس‌ درين حال كى در‌ خور ثواب تو‌ بود ‌و‌ هرگز شايسته ‌ى‌ ‌آن نبود. تازه اين حسب حال كسى است،

̶    اى خداى من! كه‌ ترا فرمان برده باشد ‌و‌ راه كسى است كه‌ در‌ پرستش تو‌ كوشيده باشد. اما كسى كه‌ از‌ فرمان تو‌ سركشى كرده ‌و‌ آنچه را‌ تو‌ باز داشته اى مرتكب شده باشد، باز تو‌ در‌ كيفرش شتابزدگى به‌ خرج ندادى تا‌ شايد حال سركشى خود را‌ در‌ فرمان پذيريت، به‌ توبه بدل سازد. قطعا او‌ نيز در‌ همان آغاز امر كه‌ با‌ تو‌ از‌ در‌ عصيان در‌ آمد سزاوار همان كيفرى بود كه‌ تو‌ براى همه ‌ى‌ آفريدگانت آماده كرده بودى.

̶    پس تو‌ هر‌ عذابى را‌ كه‌ درباره ‌ى‌ او‌ به‌ تاخير افكندى ‌و‌ هر‌ تنبيه ‌و‌ عقوبتى را‌ كه‌ از‌ وى بازداشتى خود نوعى ترك حق از‌ جانب تو‌ ‌و‌ رضا دادن از‌ ناحيه ‌ى‌ تو‌ بود بى آنكه بر‌ تو‌ واجب آيد!

̶    پس بار خدايا، كيست كه‌ از‌ تو‌ بزرگوارتر باشد؟ ‌و‌ كيست بدبخت تر از‌ ‌آن كس كه‌ در‌ راه مخالفت تو‌ هلاك گردد؟ هيچكس! تو‌ بزرگ تر از‌ آنى كه‌ جز به‌ كرامت ‌و‌ دهش توصيف شوى ‌و‌ بزرگوارتر از‌ آنى كه‌ جز در‌ رابطه با‌ عدل از‌ تو‌ بترسند. بيم ‌آن نمى رود كه‌ تو‌ بر‌ سركش هم جور ورزى ‌و‌ پاداش كسى را‌ كه‌ در‌ خشنودى تو‌ در‌ كوشيده است تباه سازى.
̶    درود بر‌ محمد ‌و‌ خاندان وى، آرزويم برآور ‌و‌ چنان بر‌ هدايتم بيفزاى كه‌ توفيق كار بستن در‌ كار خود را‌ بيابم، همانا تويى منت گزار بزرگوار
.

...........................

منبع

درباره بنیاد صحیفه سجادیه

بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.

 امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.

 telegram aparat

logo