بخشی از دعای دوازدهم صحیفه سجادیه:
1- خداوند امور فاسد بندگانش را از راه توبه اصلاح
بود از دعاى آن بزرگوار آسمان وقار در حالتيكه زارى كننده بود به درگاه حضرت رب الارباب قاطعا من غيره تعالى العلائق و الاسباب.
رفد: عطيه.
يعنى: بار خدايا به درستى كه من خالص نموده ام خود را به بريدن اميد از خلايق به سوى تو و رو نموده ام به همت خود بر تو و گردانيدم روى خود را از كسى كه حاجت دارد به سوى عطاى تو و قلب نموده ام سئوالم را از كسى كه بى نياز نيست از فضل تو.
رفد: عطيه.
يعنى: بار خدايا به درستى كه من خالص نموده ام خود را به بريدن اميد از خلايق به سوى تو و رو نموده ام به همت خود بر تو و گردانيدم روى خود را از كسى كه حاجت دارد به سوى عطاى تو و قلب نموده ام سئوالم را از كسى كه بى نياز نيست از فضل تو.
رفد: عطيه.
يعنى: بار خدايا به درستى كه من خالص نموده ام خود را به بريدن اميد از خلايق به سوى تو و رو نموده ام به همت خود بر تو و گردانيدم روى خود را از كسى كه حاجت دارد به سوى عطاى تو و قلب نموده ام سئوالم را از كسى كه بى نياز نيست از فضل تو.
رفد: عطيه.
يعنى: بار خدايا به درستى كه من خالص نموده ام خود را به بريدن اميد از خلايق به سوى تو و رو نموده ام به همت خود بر تو و گردانيدم روى خود را از كسى كه حاجت دارد به سوى عطاى تو و قلب نموده ام سئوالم را از كسى كه بى نياز نيست از فضل تو.
يعنى: ديدم كه طلب نمودن گدا از گدا كمى است از تدبير او و گمراهى است از عقل او.
.......................
منبع
