‌از‌ دعاهاى امام عليه السلام است ‌در‌ درود ‌بر‌ نگهداران عرش ‌و‌ ‌هر‌ فرشته ‌ى‌ مقرب

(عرش ‌در‌ لغت ‌به‌ معنى سرير ‌و‌ تخت پادشاه ‌و‌ سقف خانه است، ‌و‌ عرش خدا ‌بر‌ ‌دو‌ معنى اطلاق ‌مى‌ شود يكى علم ‌او‌ ‌كه‌ نگهداران ‌آن‌ هشت نفرند، چنانكه ‌در‌ كافى است حضرت صادق عليه السلام فرموده: حمله ‌ى‌ عرش ‌كه‌ مراد ‌از‌ ‌آن‌ علم «خداى تعالى» است هشت نفرند، چهار ‌از‌ ‌ما‌ ‌و‌ چهار ‌از‌ كسانى ‌كه‌ خدا خواسته است، ‌و‌ شيخ صدوق « قدس الله سره» ‌در‌ كتاب عقائد فرموده: عرشى ‌كه‌ مراد ‌از‌ ‌آن‌ علم است حمله ‌ى‌ ‌آن‌ چهار ‌كس‌ ‌از‌ اولين: نوح، ابراهيم، موسى ‌و‌ عيسى است، ‌و‌ چهار ‌كس‌ ‌از‌ آخرين: محمد، على، حسن ‌و‌ حسين عليهم السلام، ‌و‌ دوم «كه مراد ‌در‌ اين دعاء است» جسمى است ‌كه‌ ‌به‌ كرسى احاطه دارد، ‌از‌ حضرت صادق عليه السلام رسيده: ‌هر‌ چيزى ‌را‌ ‌كه‌ خدا آفريده ‌در‌ جوف كرسى است ‌و‌ كرسى ‌به‌ ‌آن‌ احاطه دارد ‌جز‌ عرش ‌كه‌ بزرگتر آنست ‌كه‌ كرسى ‌به‌ ‌آن‌ احاطه داشته باشد، ‌و‌ فرشتگان ‌را‌ محققين ‌از‌ متكلمين گفته اند: اجسام لطيفه ‌ى‌ نورانيه ‌ى‌ الهيه هستند ‌و‌ ‌بر‌ تصرفات سريعه ‌و‌ كارهاى دشوار ‌و‌ تشكل ‌به‌ اشكال گوناگون توانا ‌مى‌ باشند ‌و‌ داراى عقل ‌و‌ فهمند ‌و‌ جاى آنها ‌در‌ آسمانها است ‌و‌ ‌در‌ نزد خدا درجه ‌و‌ مقام آنها تفاوت دارد، چنانكه خداى تعالى ‌از‌ ايشان حكايت كرده «س 37 ‌ى‌ 164»: ‌و‌ ‌ما‌ منا الا له مقام معلوم «و نيست ‌از‌ ‌ما‌ فرشتگان ‌جز‌ آنكه براى ‌او‌ مقامى معين است» ‌و‌ بيشتر ‌از‌ مسلمين اين قول ‌را‌ پذيرفته اند، اخبار ‌هم‌ ‌بر‌ ‌آن‌ دلالت دارد، ‌و‌ ايمان ‌به‌ آنها واجب است، چنانكه خداى تعالى «س 2 ‌ى‌ 285» فرموده: امن الرسول بما انزل اليه ‌من‌ ربه ‌و‌ المومنون كل امن بالله ‌و‌ ملائكته ‌و‌ كتبه ‌و‌ رسله «رسول ‌به‌ آنچه پروردگارش ‌بر‌ ‌او‌ فرستاد ايمان آورده ‌و‌ مومنين همه ‌به‌ خدا ‌و‌ فرشتگان ‌و‌ كتابها ‌و‌ پيغمبران خدا ايمان آوردند» ‌و‌ ‌از‌ پيغمبر صلى الله عليه ‌و‌ آله ايمان ‌را‌ پرسيدند فرمود: ايمان آنست ‌كه‌ ‌به‌ خدا ‌و‌ فرشتگان ‌و‌ كتابها ‌و‌ پيغمبرانش ايمان آورى، ‌و‌ فرشتگان داراى عصمتند ‌و‌ واسطه ‌ى‌ بين خدا ‌و‌ پيغمبرانش ‌به‌ آوردن كتاب ‌و‌ رساندن وحى ‌مى‌ باشند ‌و‌ ‌مى‌ ميرند ‌پس‌ ‌از‌ مدت درازى، ‌و‌ گفته اند: آنها ‌نه‌ نر هستند ‌و‌ ‌نه‌ ماده ‌و‌ ‌نه‌ ‌مى‌ زايند ‌و‌ ‌نه‌ ‌مى‌ خورند ‌و‌ ‌نه‌ ‌مى‌ آشامند، لذت آنان ذكر خدا است ‌و‌ زندگانيشان معرفت ‌و‌ طاعت او) ‌از‌ دعاهاى امام عليه السلام است ‌در‌ درود ‌بر‌ نگهداران عرش ‌و‌ ‌هر‌ فرشته ‌ى‌ مقرب: 

―    بار خدايا ‌و‌ نگهداران عرشت (و ‌او‌ ‌در‌ جمله ‌ى‌ اللهم ‌و‌ حمله عرشك ‌و‌ ‌او‌ استيناف است ‌و‌ بعد ‌از‌ ‌آن‌ مبتداء ‌و‌ خبر ‌آن‌ ‌در‌ جمله ‌ى‌ ششم فصل عليهم است) ‌كه‌ ‌از‌ تسبيح ‌و‌ منزه نمودن ‌تو‌ سست نمى شوند، ‌و‌ ‌از‌ تقديس ‌و‌ مبرى گردانيدن ‌تو‌ بستوه نمى آيند، ‌و‌ ‌از‌ پرستش ‌تو‌ مانده نمى شوند، ‌و‌ تقصير ‌و‌ كوتاهى ‌بر‌ كوشش ‌در‌ (باره ى) امر ‌و‌ فرمان ‌تو‌ اختيار نمى نمايند، ‌و‌ ‌از‌ شيفتگى ‌به‌ سوى ‌تو‌ غفلت ‌و‌ فراموشى ندارند  

―    و اسرافيل (نامى است فارسى اضافه ‌به‌ ايل شده ‌و‌ ايل ‌به‌ زبان عبرى نام خداى تعالى است، ‌از‌ حضرت على ابن الحسين عليه السلام روايت شده: ‌هر‌ ‌چه‌ ‌كه‌ ‌به‌ ايل اضافه شود عبدالله «بنده ‌ى‌ خدا» است) صاحب صور (چيزى ‌كه‌ ‌در‌ ‌آن‌ ‌مى‌ دمد) ‌كه‌ چشم گشوده ‌و‌ ‌بر‌ ‌هم‌ نمى نهد منتظر دستور ‌و‌ فرمان ‌تو‌ است ‌تا‌ ‌به‌ دميدن (در صور) افتادگان گرو گورها ‌را‌ آگاه گرداند (مردگان ‌را‌ زنده نمايد)  

―    و ميكائيل ‌كه‌ نزد ‌تو‌ داراى منزلت ‌و‌ ‌از‌ طاعت ‌و‌ بندگيت صاحب مقام بلند است (از اميرالمومنين عليه السلام رسيده ‌كه‌ فرمود: موذن اهل آسمانها جبرئيل ‌و‌ امام ‌و‌ پيشنمازشان ميكائيل است ‌كه‌ نزد بيت المعمور ‌بر‌ آنها امامت ‌مى‌ نمايد، زيرا امامت مقام بلندى است ‌در‌ طاعت ‌و‌ بندگى ‌كه‌ شايسته نيست ‌آن‌ ‌را‌ ‌جز‌ كسى ‌كه‌ مقامش بالاتر ‌و‌ شرائط امامت ‌را‌ جامعتر باشد)  

―    و جبريل امين ‌و‌ درستكار ‌بر‌ وحى ‌و‌ پيروى شده ‌ى‌ ‌در‌ آسمانها ‌و‌ ارجمند ‌در‌ پيشگاه ‌و‌ مقرب ‌در‌ نزد ‌تو‌ است   

―    و روح (نام فرشته ايست) ‌كه‌ موكل ‌و‌ گماشته ‌بر‌ فرشتگان حجابها است (حجب جمع حجاب است ‌و‌ حجاب ‌به‌ معنى چيزى است ‌كه‌ چيز ديگر ‌را‌ پنهان نمايد مانند پرده ‌و‌ ديوار، ‌و‌ ‌در‌ معانى نيز گفته ‌مى‌ شود: عجز ‌و‌ ناتوانى حجاب است بين انسان ‌و‌ مقصودش ‌و‌ معصيت ‌و‌ گناه حجاب است بين بنده ‌و‌ پروردگارش، ‌و‌ مراد ‌به‌ حجب ‌در‌ اينجا انوارى است بالاتر ‌از‌ آسمانها ‌كه‌ ‌از‌ علم مخلوقين ‌به‌ ماوراء آنها پنهان است)  

―    و روح (نام فرشته ‌ى‌ بسيار بزرگ) ‌كه‌ ‌از‌ عالم امر (اسرار) ‌تو‌ است، ‌بر‌ آنها درود فرست، ‌و‌ ‌بر‌ فرشتگانى ‌كه‌ پائين ‌تر‌ ‌از‌ آنانند: آنها ‌كه‌ ‌در‌ آسمانهايت ‌جا‌ دارند ‌و‌ ‌بر‌ رساندن پيغامهايت درستكارند  

―    و فرشتگانى ‌كه‌ ‌از‌ هيچ كوشش خستگى ‌و‌ ‌از‌ هيچ رنج ماندگى ‌و‌ سستى ‌به‌ آنها رونمى آورد، ‌و‌ شهوات ‌و‌ خواهشها آنان ‌را‌ ‌از‌ تسبيح ‌تو‌ بازنمى دارد، ‌و‌ فراموشى ‌كه‌ پيدايش ‌آن‌ ‌از‌ غفلتها ‌و‌ ‌بى‌ خبريها است آنها ‌را‌ ‌از‌ تعظيم ‌و‌ بزرگ دانستن ‌تو‌ جدا نمى سازد  

―    فرشتگانى ‌كه‌ چشمها بسته اند ‌و‌ نگريستن ‌به‌ سوى ‌تو‌ ‌را‌ قصد نمى نمايند، ‌و‌ زنخهاى خود ‌را‌ ‌به‌ زير انداخته اند ( فروتنى بسيار نموده اعتراف دارند ‌كه‌ ديده ‌ى‌ عقلشان كوتاه است ‌از‌ اينكه ‌به‌ انوار عظمت ‌تو‌ بنگرند ‌و‌ ماوراء خود ‌را‌ ادراك نمايند) فرشتگانى ‌كه‌ رغبت ‌و‌ خواستشان ‌در‌ آنچه (فيوضات) ‌كه‌ نزد ‌تو‌ است بسيار است، ‌و‌ ‌به‌ ياد نعمتهايت حرص دارند، ‌و‌ ‌در‌ پيشگاه عظمت ‌و‌ بزرگواريت فروتنند  

―    و فرشتگانى ‌كه‌ چون دوزخ ‌را‌ ‌بر‌ گناهكاران ‌تو‌ ببينند ‌كه‌ صداى شعله ‌و‌ برافروختگيش شنيده ‌مى‌ شود ‌مى‌ گويند: منزه ‌و‌ پاكى ‌تو‌ ‌ما‌ ‌تو‌ ‌را‌ چنانكه سزاوار عبادت ‌و‌ بندگى ‌تو‌ است پرستش ننموديم   

―    پس درود فرست ‌بر‌ ايشان ‌و‌ ‌بر‌ روحانيين ‌از‌ فرشتگانت (روحانيون ‌به‌ فتح راء فرشتگان رحمت هستند ‌و‌ نسبت ‌آن‌ ‌به‌ روح ‌به‌ معنى رحمت است، ‌از‌ حضرت على ابن ابيطالب صلوات الله عليه رسيده ‌كه‌ فرمود: ‌در‌ آسمان هفتم حظيره ‌اى‌ است ‌به‌ نام حظيره القدس «بهشت» ‌در‌ ‌آن‌ فرشتگانى هستند ‌كه‌ آنها ‌را‌ روحانيون ‌مى‌ گويند، چون ‌شب‌ قدر شود ‌از‌ پروردگار براى آمدن ‌به‌ دنيا اجازه ‌مى‌ طلبند، خداوند ‌به‌ آنها اجازه ‌مى‌ دهد، ‌پس‌ ‌بر‌ مسجدى نمى گذرند ‌جز‌ آنكه ‌در‌ ‌آن‌ نماز ‌مى‌ خوانند، ‌و‌ ‌در‌ راه ‌با‌ كسى روبرو نمى شوند ‌جز‌ آنكه براى ‌او‌ دعاء ‌مى‌ نمايند ‌و‌ ‌از‌ ايشان ‌به‌ ‌او‌ بركت ‌و‌ نيكى ‌مى‌ رسد ) ‌و‌ آنان ‌كه‌ نزد ‌تو‌ قرب ‌و‌ منزلت دارند، ‌و‌ آنانكه رساننده ‌ى‌ غيب (امور پنهانى مانند قيامت، حساب ‌و‌ جزاء) ‌به‌ پيغمبرانت ‌مى‌ باشند ‌و‌ آنانكه درستكارند ‌بر‌ وحيت   

―    و ‌بر‌ اصناف گوناگون فرشتگان ‌كه‌ براى خود اختصاص داده ‌اى‌ (جز طاعت ‌و‌ بندگى ‌تو‌ كارى ندارند) ‌و‌ آنان ‌را‌ ‌با‌ تقديس خود ‌از‌ خوردنى ‌و‌ آشاميدنى ‌بى‌ نياز كرده اى، ‌و‌ ‌در‌ درون طبقه هاى آسمانهايت ‌جا‌ داده ‌اى‌   

―    و ‌بر‌ فرشتگانى ‌كه‌ ‌در‌ گوشه هاى آسمانهايت توقف نموده اند براى رسيدن فرمان ‌به‌ تمام گشتن وعده ‌ى‌ ‌تو‌ (روز رستاخيز)  

―    و ‌بر‌ خزانه داران باران ‌و‌ رانندگان ابر (حضرت اميرالمومنين عليه السلام فرموده: دانه ‌اى‌ باران نمى بارد ‌جز‌ آنكه ‌با‌ پيمانه ‌اى‌ است ‌بر‌ دست فرشته ‌اى‌ مگر قوم نوح «عليه السلام» ‌كه‌ ‌به‌ خود آب فرمان داده شده ‌و‌ آب طغيان كرد ‌بر‌ خزانه داران، ‌و‌ آنست قول خداى تعالى «س 69 ‌ى‌ 11»: لما طغى الماء «چون آب طغيان كرد ‌و‌ ‌رو‌ ‌به‌ فزونى نهاد» ‌و‌ ‌از‌ ابن عباس رسيده درباره ‌ى‌ قول خداى تعالى «س 37 ‌ى‌ 2»: فالزاجرات زجرا «پس قسم ‌به‌ رانندگان» مراد فرشتگان گماشته ‌ى‌ برابر هستند)  

―    و ‌بر‌ فرشته ‌اى‌ ‌كه‌ ‌از‌ صداى زجر ‌و‌ راندنش بانگ رعدها شنيده ‌مى‌ شود ‌و‌ چون ابر خروشان ‌به‌ صداى زجر ‌او‌ بشنا درآيد (رفت ‌و‌ آمد نمايد) شعله هاى برقها بدرخشد  

―    و ‌بر‌ فرشتگانى ‌كه‌ همراه برف ‌و‌ تگرگ اند، ‌و‌ فرشتگانى ‌كه‌ ‌با‌ دانه هاى باران ‌كه‌ ‌مى‌ بارد فرود ‌مى‌ آيند، ‌و‌ فرشتگانى ‌كه‌ ‌بر‌ خزانه هاى بادها زمامدارانند، ‌و‌ فرشتگانى ‌كه‌ ‌بر‌ كوهها گماشته اند ‌تا‌ ‌از‌ ‌هم‌ نپاشند (ناگفته نماند: ‌بى‌ خبران ‌و‌ نادانان اين سخنان ‌را‌ دور ‌از‌ نظر ‌و‌ انديشه ‌مى‌ دانند، ولى قبول آنها واجب است، زيرا مخبر صادق خبر داده ‌و‌ عقل ‌هم‌ دليل قاطعى ‌بر‌ ‌رد‌ ‌آن‌ ندارد)  

―    و ‌بر‌ فرشتگانى ‌كه‌ سنجش آبها ‌و‌ پيمانه ‌ى‌ بارانهاى سخت ‌و‌ رگبارها ‌را‌ ‌به‌ آنان شناسانده ‌اى‌   

―    و ‌بر‌ فرشتگان فرستاده شده ‌به‌ اهل زمين ‌كه‌ گرفتارى ناگوار ‌و‌ گشايش خوشايند (بلا ‌و‌ رحمت) ‌مى‌ آورند  

―    و ‌بر‌ سفراء گرامى نيكوكار، ‌و‌ نگهبانان بزرگوار نويسنده (فرشتگان نگهبان ‌بر‌ ‌دو‌ دسته اند: نگهبانان كردار ‌و‌ نگهبانان اشخاص ‌از‌ پيشامدهاى بد) ‌و‌ ‌بر‌ ملك الموت (فرشته ‌ى‌ مرگ ‌به‌ نام عزرائيل) ‌و‌ يارانش، ‌و‌ ‌بر‌ منكر ‌و‌ نكير (دو فرشته ‌ى‌ بازپرس ‌در‌ قبر) ‌و‌ رومان آزمايش كننده ‌ى‌ (اهل) قبرها (رومان نام فرشته ‌اى‌ است ‌كه‌ پيش ‌از‌ منكر ‌و‌ نكير ‌در‌ قبر ‌مى‌ آيد ‌و‌ آدمى ‌را‌ ‌مى‌ آزمايد اگر نيكوكار بود منكر ‌و‌ نكير ‌را‌ آگاه ‌مى‌ سازد ‌كه‌ هنگام سئوال ‌با‌ ‌او‌ ‌به‌ نرمى رفتار نمايند ‌و‌ اگر بدكار بوده ‌به‌ آنان خبر ‌مى‌ دهد، ‌و‌ اعتقاد ‌به‌ سئوال ‌و‌ آزمايش ‌و‌ پاداش ‌و‌ كيفر ‌در‌ قبر ‌حق‌ ‌و‌ درست ‌و‌ ‌از‌ ضروريات ‌و‌ ايمان ‌به‌ ‌آن‌ واجب است، ‌و‌ اينكه فرشتگان ‌را‌ ‌ما‌ نمى بينيم براى آنست ‌كه‌ آنها ‌از‌ عالم ملكوت هستند ‌و‌ چشم ‌ما‌ آنچه ‌را‌ ‌كه‌ راجع ‌به‌ عالم ملكوت است نمى بيند، چنانكه اصحاب پيغمبر صلى الله عليه ‌و‌ آله ‌به‌ جبرئيل ايمان داشتند ‌و‌ ‌آن‌ حضرت ‌او‌ ‌را‌ ‌مى‌ ديد ‌و‌ ايشان نمى ديدند) ‌و‌ ‌بر‌ طواف كنندگان بيت المعمور (جايگاه عبادت ‌و‌ بندگى فرشتگان ‌در‌ آسمان ششم) ‌و‌ ‌بر‌ مالك ‌و‌ زمامداران دوزخ (مالك پيشواى ايشان است) ‌و‌ ‌بر‌ رضوان ‌و‌ كليدداران بهشتها (رضوان رئيس ‌بر‌ آنها است)  

―    و ‌بر‌ فرشتگانى ‌كه‌ خدا ‌را‌ ‌در‌ فرمانهايش نافرمانى نمى نمايند، ‌و‌ آنچه ‌به‌ ‌آن‌ مامورند ‌به‌ ‌جا‌ ‌مى‌ آورند (اين جمله اقتباس ‌از‌ قول خداى تعالى است «س 66 ‌ى‌ 6»: نارا ‌و‌ قودها الناس ‌و‌ الحجاره عليها ملائكه غلاظ شداد لايعصون الله ‌ما‌ امرهم ‌و‌ يفعلون ‌ما‌ يومرون يعنى آتشى ‌كه‌ مردم ‌و‌ سنگ آتش گيره ‌ى‌ آنست، ‌بر‌ ‌آن‌ فرشتگان ترشرو ‌و‌ سخت ‌دل‌ گماشته شده اند ‌كه‌ خدا ‌را‌ ‌در‌ فرمانهايش نافرمانى نمى كنند ‌و‌ آنچه ‌به‌ ‌آن‌ مامورند انجام ‌مى‌ دهند)  

―    و ‌بر‌ فرشتگانى ‌كه‌ (به اهل بهشت) ‌مى‌ گويند: (قرآن كريم س 13 ‌ى‌ 24 سلام عليكم بما صبرتم فنعم عقبى الدار يعنى) درود ‌بر‌ شما باد ‌به‌ آنچه (به ‌جا‌ آوردن طاعات ‌و‌ دورى ‌از‌ معاصى) ‌كه‌ شكيبائى نموديد، ‌پس‌ نيكو سرانجامى است دنيا (ى شما)  

―    را ‌و‌ ‌بر‌ فرشتگانى ‌كه‌ پاسبانند ‌كه‌ هرگاه ‌به‌ ايشان گفته شود (قرآن كريم س 69 ‌ى‌ 30): خذوه فغلوه (ى 31) ثم الجحيم صلوه: ‌او‌ ‌را‌ بگيريد ‌و‌ ‌در‌ ‌غل‌ (زنجيرى ‌كه‌ ‌در‌ گردن ‌يا‌ دست قرار ‌مى‌ دهند) كشيد ‌و‌ ‌به‌ دوزخ اندازيد، بشتاب ‌به‌ ‌او‌ روآورند ‌و‌ مهلتش نمى دهند  

―    و ‌بر‌ ‌هر‌ فرشته ‌اى‌ ‌كه‌ نام ‌او‌ ‌را‌ نياورديم ‌و‌ مقام ‌و‌ منزلتش ‌را‌ ‌در‌ پيشگاه ‌تو‌ ‌و‌ اينكه ‌به‌ ‌چه‌ كارى ‌او‌ ‌را‌ برگماشته ‌اى‌ ندانستيم   

―    و ‌بر‌ فرشتگانى ‌كه‌ ‌در‌ هوا ‌و‌ زمين ‌و‌ آب ‌جا‌ دارند، ‌و‌ ‌بر‌ آنانى ‌كه‌ ‌بر‌ خلق (همه ‌ى‌ آفريده شدگان ‌در‌ آسمان ‌و‌ زمين) گماشته شده اند (روايت شده: خدا چيزى ‌را‌ نيافريده ‌جز‌ آنكه فرشته ‌اى‌ ‌بر‌ ‌آن‌ گماشته شده)  

―    پس ‌بر‌ ايشان درود فرست ‌در‌ روزى (قيامت) ‌كه‌ ‌هر‌ ‌كس‌ ‌مى‌ آيد ‌و‌ ‌با‌ ‌او‌ راننده ‌و‌ گواهى (از فرشتگان) است (در قرآن كريم س 50 ‌ى‌ 21) فرمايد: ‌و‌ جاءت كل نفس معها سائق ‌و‌ شهيد يعنى ‌و‌ ‌هر‌ ‌كس‌ ‌مى‌ آيد ‌و‌ ‌با‌ ‌او‌ ‌دو‌ فرشته است يكى «او ‌را‌ ‌به‌ معاد ‌و‌ بازگشت» ‌مى‌ راند ‌و‌ يكى «به عمل او» گواه است)  

―    و ‌بر‌ آنان درود فرست درودى ‌كه‌ كرامت ‌و‌ مقامى ‌بر‌ مقامشان ‌و‌ پاكيزگى ‌و‌ تقربى ‌بر‌ تقربشان بيافزايد (چون نعمتهاى خدا غير متناهى است ‌و‌ پايان ندارد، امام عليه السلام درباره ‌ى‌ ايشان دعاء ‌مى‌ كند ‌كه‌ خداى تعالى كرامت ‌و‌ طهارت يعنى مقام ‌و‌ تقرب ايشان ‌را‌ بيش ‌از‌ پيش گرداند)  

―    بار خدايا ‌و‌ چون ‌بر‌ فرشتگان ‌و‌ فرستادگانت درود فرستادى ‌و‌ درود ‌ما‌ ‌را‌ ‌به‌ ايشان رسانيدى ‌پس‌ ‌به‌ سبب گفتار نيكو (صلوات) درباره ‌ى‌ ايشان ‌كه‌ راه ‌آن‌ ‌را‌ ‌تو‌ گشودى (توفيق ‌و‌ جور شدن اسباب ‌را‌ ‌تو‌ عطاء فرمودى) ‌بر‌ ‌ما‌ درود فرست (رحمت خود ‌را‌ ‌به‌ ‌ما‌ ارزانى دار) ‌كه‌ ‌تو‌ بسيار بخشنده ‌و‌ بزرگوارى (در نسخه هاى صحيفه بيشتر فصل عليهم بما فتحت لنا است ‌كه‌ درود ‌بر‌ فرشتگان ‌را‌ خواسته، ‌و‌ ‌در‌ نسخه ‌اى‌ «به طورى ‌كه‌ مرحوم سيد عليخان ‌در‌ شرح صحيفه خود فرموده» فصل علينا بما فتحت لنا است ‌كه‌ ‌در‌ اينجا طبق ‌آن‌ ترجمه ‌شد‌ ‌و‌ ‌آن‌ مناسبتر است)
.

...............

منبع

درباره بنیاد صحیفه سجادیه

بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.

 امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.

 telegram aparat

logo