هنگامى ‌كه‌ روزى ‌بر‌ ‌آن‌ حضرت تنگ ‌مى‌ ‌شد‌

از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى ‌كه‌ روزى ‌بر‌ ‌آن‌ حضرت تنگ ‌مى‌ ‌شد‌  
(خداوند سبحان پيغمبران ‌و‌ دوستان ‌و‌ بندگان شايسته ‌ى‌ خود ‌را‌ ‌به‌ تنگ روزى گرفتار ‌مى‌ نمايد براى حكم ‌و‌ مصالحى ‌كه‌ ‌از‌ جمله ‌ى‌ آنها آنست ‌كه‌ پاداش ايشان ‌بر‌ صبر ‌و‌ شكيبائى ‌و‌ قناعت ‌و‌ خشنودى ‌به‌ قسمت ‌و‌ بهره ‌ى‌ خود بزرگ ‌و‌ بسيار گردد، زيرا ‌هر‌ چند محنت ‌و‌ گرفتارى سختتر باشد پاداش ‌آن‌ بيشتر است، ‌و‌ ‌از‌ جمله ‌ى‌ آنها آزمايش گردنكشان ‌و‌ دوستداران دنيا است، زيرا اگر خداوند تعالى ‌در‌ روزى انبياء ‌و‌ اولياى خود توسعه ‌و‌ گشايش ‌مى‌ داد گردنكشان ‌و‌ دوستداران دنيا زودتر ‌از‌ آنها اطاعت ‌و‌ پيروى ‌مى‌ نمودند ‌و‌ آزمايش نمى شدند، ‌و‌ ‌از‌ جمله ‌ى‌ آنها آزمايش انبياء ‌و‌ اولياء است ‌به‌ گردنكشان ‌و‌ آنانكه ايشان ‌را‌ تكذيب ‌مى‌ نمودند، زيرا اگر ‌در‌ روزى ايشان توسعه داده ‌مى‌ ‌شد‌ آزمايششان ‌به‌ صبر ‌بر‌ آزار تكذيب كنندگان ‌بر‌ اثر فقر ‌و‌ ‌بى‌ چيزى ساقط ‌مى‌ گشت، ‌و‌ ‌از‌ جمله ‌ى‌ آنها برگزيدن خداوند سبحان است ايشان ‌را‌ ‌بر‌ اثر دعاء ‌و‌ تضرع ‌و‌ زارى ‌به‌ حضور ‌در‌ درگاه مقدس خود، چنانكه اميرالمومنين- عليه السلام- فرموده: خداوند بنده ‌را‌ گرفتار ‌مى‌ نمايد ‌و‌ دوست دارد ‌كه‌ تضرع ‌و‌ زاريش ‌را‌ بشنود، ‌و‌ ‌از‌ پيغمبر- صلى الله عليه ‌و‌ آله- روايت شده ‌كه‌ فرموده: پروردگارم ‌به‌ ‌من‌ نماياند ‌كه‌ مسيل وسيع مكه ‌را‌ برايم طلا كند، گفتم: پروردگارا نمى خواهم بلكه ‌مى‌ خواهم روزى سير باشم ‌و‌ روزى گرسنه، زيرا چون گرسنه باشم ‌به‌ سوى ‌تو‌ زارى نموده ‌و‌ ‌تو‌ ‌را‌ ياد ‌مى‌ نمايم، ‌و‌ چون سير باشم سپاس ‌تو‌ ‌را‌ بجا ‌مى‌ آورم):  

―    بار خدايا ‌تو‌ ‌ما‌ ‌را‌ ‌در‌ روزيهامان ‌به‌ بدگمانى (باور نداشتن ‌به‌ اينكه روزيها ‌از‌ جانب خداوند سبحان است ‌كه‌ نتيجه ‌ى‌ ‌آن‌ ياس ‌و‌ نوميدى ‌از‌ رحمت ‌او‌ است ‌كه‌ ‌آن‌ ‌را‌ ‌از‌ گناهان بزرگ شمرده اند چنانكه اميد ‌به‌ رحمت ‌او‌ ‌را‌ ‌از‌ بزرگترين اعمال دانسته اند) ‌و‌ ‌در‌ مدت عمرهامان ‌به‌ آرزوى دراز (توقع ‌و‌ چشمداشت ‌به‌ طول عمر ‌يا‌ ‌به‌ تاخير افتادن پايان آن) آزمايش نموده ‌اى‌ (آزمايش خداوند متعال رفتار ‌او‌ است ‌با‌ بندگان مانند كسى ‌كه‌ ديگرى ‌را‌ آزمايش ‌مى‌ نمايد ‌تا‌ حقيقت كار ‌را‌ ‌به‌ دست آورد، زيرا او- ‌جل‌ شانه- ‌به‌ آشكار ‌و‌ نهان دانا است) ‌تا‌ اينكه روزيهاى ‌تو‌ ‌را‌ ‌از‌ روزى خواران (كه ‌تو‌ ايشان ‌را‌ روزى ‌مى‌ دهى ‌و‌ ‌از‌ ‌تو‌ ‌مى‌ خواهند) طلب كرديم، ‌و‌ ‌به‌ سبب آرزوهامان ‌در‌ عمرهاى آنانكه عمر دراز نمودند (مانند حضرت لقمان- عليه السلام- ‌كه‌ گفته اند: ‌سه‌ هزار ‌و‌ پانصد سال عمر نموده ‌و‌ حضرت نوح- عليه السلام- ‌كه‌ هزار ‌و‌ پنجاه ‌يا‌ هزار ‌و‌ چهارصد سال ‌در‌ اين دنيا زيسته، ‌و‌ سلمان- عليه السلام- ‌كه‌ سيصد ‌و‌ پنجاه سال ‌يا‌ بيشتر زندگانى كرده) طمع ‌و‌ آز نموديم (به آرزوهاى دراز طمع كرديم ‌كه‌ همچون عمرهاى آنها عمر نمائيم ‌و‌ اين باعث ‌شد‌ ‌كه‌ ‌در‌ طلب روزى ‌و‌ گردآوردن ‌آن‌ كوشش نمائيم)  

―    پس ‌بر‌ محمد ‌و‌ ‌آل‌ ‌او‌ درود فرست، ‌و‌ ‌ما‌ ‌را‌ يقين ‌و‌ باور راستى (يقينى ‌كه‌ راسخ ‌و‌ استوار ‌در‌ ‌دل‌ است) ببخش ‌كه‌ ‌به‌ وسيله ‌ى‌ ‌آن‌ ‌از‌ دشوارى درخواست (از غير تو) برهانيمان، ‌و‌ اطمينان خالص ‌و‌ پاك (از ‌رو‌ آوردن ‌به‌ غير تو) ‌در‌ ‌دل‌ ‌ما‌ افكن ‌كه‌ ‌به‌ ‌آن‌ ‌از‌ سختى رنج (در طلب روزى) نگاهداريمان (هرگاه انسان ‌به‌ خدا ‌و‌ يگانگى ‌و‌ علم ‌و‌ قدرت ‌و‌ حكمت ‌او‌ يقين داشته باشد ‌مى‌ داند ‌كه‌ كسى ‌كه‌ چنين است برساندن روزى ‌او‌ توانا است ‌پس‌ ‌به‌ اسباب ‌و‌ وسائط ‌دل‌ نبسته ‌از‌ رنج روزى آسوده است، ‌و‌ همچنين كسى ‌كه‌ ‌در‌ همه ‌ى‌ كارها ‌به‌ خدا اطمينان خالص داشته باشد ‌به‌ حول ‌و‌ قوه ‌و‌ توفيق ‌و‌ اعانت ‌و‌ يارى ‌او‌ اعتماد دارد ‌نه‌ ‌به‌ قدرت ‌و‌ علم خود ‌و‌ ‌نه‌ ‌به‌ اسباب ‌و‌ وسائط، ‌و‌ معنى توكل ‌و‌ اعتماد ‌به‌ خدا همين است، ‌و‌ تمسك ‌به‌ اسباب منافات ‌با‌ توكل ‌به‌ خدا ندارد، زيرا معنى توكل چشم پوشيدن ‌از‌ اسباب نيست بلكه اعتماد نداشتن ‌به‌ ‌آن‌ است ‌پس‌ اگر كسى روزى بطلبد خداوند ‌او‌ ‌را‌ ‌از‌ اسباب مشروعه مانند تجارت ‌و‌ زراعت روزى ‌مى‌ دهد ولى اعتماد تاجر ‌و‌ زارع ‌به‌ عمل خودشان نيست بلكه اعتمادشان ‌به‌ خدا است ‌و‌ ‌به‌ اينكه رزق ‌و‌ روزى ‌با‌ خدا است اگر بخواهد روزى تاجر ‌و‌ زارع ‌را‌ ‌از‌ تجارت ‌و‌ زراعت ‌مى‌ دهد ‌و‌ اگر بخواهد ‌از‌ غير اين ‌دو‌ راه ‌مى‌ رساند ‌پس‌ تمسك ‌به‌ تجارت ‌و‌ زراعت ‌از‌ ‌حد‌ ‌و‌ مرز توكل ‌و‌ اعتماد ‌به‌ خدا بيرون نمى باشد، خلاصه قلب مومن ‌با‌ توكل متوجه ‌به‌ خداى تعالى است ‌و‌ توجه ‌او‌ ‌به‌ اسباب ‌و‌ وسائط ‌از‌ روى آنست ‌كه‌ جهان عالم اسباب است ‌و‌ خداوند متعال نخواسته ‌كه‌ كارها ‌بى‌ اسباب انجام گيرد)  

―    و وعده ‌و‌ نويدى ‌را‌ ‌كه‌ ‌در‌ وحى خود (آنچه ‌به‌ پيغمبرت فرستاده اى) تصريح ‌و‌ بيان كرده ‌اى‌ ‌و‌ ‌در‌ كتاب خويش (قرآن كريم) ‌به‌ دنبالش قسم ‌و‌ سوگند خود ‌را‌ آورده ‌اى‌ وسيله ‌ى‌ جدا ساختن كوشش ‌ما‌ ‌و‌ مشغول شدن ‌به‌ روزى ‌كه‌ ‌تو‌ ‌آن‌ ‌را‌ تكفل ‌و‌ ضمانت نموده ‌اى‌ قرار ‌ده‌   

―    پس گفته اى: ‌و‌ گفتار ‌تو‌ ‌حق‌ ‌و‌ درست ‌و‌ راستترين (گفته ها) است (كه دروغ ‌در‌ ‌آن‌ راه ندارد) ‌و‌ قسم ياد كرده ‌اى‌ ‌و‌ قسم ‌تو‌ (از ‌هر‌ قسمى) راستتر وفاءكننده ‌تر‌ است: (س 51 ‌ى‌ 22): ‌و‌ ‌فى‌ السماء رزقكم ‌و‌ ‌ما‌ توعدون يعنى (اسباب) روزى شما ‌و‌ آنچه ‌به‌ ‌آن‌ وعده داده ‌مى‌ شويد (بهشت، دوزخ، پاداش ‌و‌ كيفر) ‌در‌ آسمان است   

―    آنگاه فرموده ‌اى‌ (ى 23) فو رب السماء ‌و‌ الارض انه لحق مثل ‌ما‌ انكم تنطقون يعنى ‌پس‌ ‌به‌ پروردگار آسمان ‌و‌ زمين سوگند ‌كه‌ ‌هر‌ آينه ‌آن‌ ‌حق‌ ‌و‌ درست است مانند آنكه شما سخن ‌مى‌ گوئيد (چنانكه ‌شك‌ نداريد ‌در‌ اينكه سخن ‌مى‌ گوئيد بايد ‌شك‌ نداشته باشيد ‌در‌ اينكه روزى شما ‌در‌ آسمان است، ‌و‌ اين مانند آنست ‌كه‌ مردم ‌به‌ يكديگر ‌مى‌ گويند: اين مطلب ‌حق‌ ‌و‌ درست است چنانكه ‌مى‌ بينى ‌و‌ ‌مى‌ شنوى)
.

............................

منبع

درباره بنیاد صحیفه سجادیه

بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.

 امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.

 telegram aparat

logo