نیاز و نیازمند
• بخشی از دعای 12

اين مراتب مترتب بر يكديگر و يكى پس از ديگرى است و در اثر ارتقاى انسان به اوج اين مراحل ، بدان جا مى رسد كه مى يابد وجود حضرت حق نسبت به دايره ى هستى ، بسان نقطه اى از پرگار است كه دايره را پى ريزى مى كند و قوام بخش دايره ى هستى است و بدون آن نقطه ، هستى بى معنا مى باشد و گردش سريع دورانى پرگار او را خيره نمى كند ، زيرا مى داند كه آن چه هست ، قايم به نقطه ى ثابت است ؛ بر عكس ، عده اى استقلال را در حركت پرگار و نقش دايره ديده و از نقطه غافل مانده اند . اينان جاهلانى هستند كه چشم ظاهرى آنان حجاب چشم قلب آنها گرديده است ، بر خلاف حقيقت بينان كه بازوى خلاقيت حق را در كل نظام به خوبى مى بينند و به اين مرحله رسيده اند كه بايد تمام توجه را به علةالعلل دايره ى وجود ، منعطف كرد . اين مرتبه ، همان انقطاع محض است كه حضرت فرمود حضرت سجاد عليه السلام در اين دعا از آن ياد كرده و مى فرمايد : «اللهم انى أخلصت بانقطاعى اليك ، و أقبلت بكلى عليك.»؛ يعنى با همه ى وجود و جميع قواى خود ، تو را مى خوانم ؛ چشم من جز تو را نمى بيند و گوشم جز نداى تو را نمى شنود و قلبم غير تو را به خاطر نمى آورد و عقلم غير برهان رب را نمى شناسد . از اين رو ، توجه به غير را توجه به عجز محض و فقر و خالص ديده و چنين نظرى را بى خردى و گمراهى برمى شمارد ، زيرا مبدأيت مطلق هستى را رها كردن و دست به سوى تهى از همه چيز دراز كردن ، كارى است كه حكايت از نادانى علمى و عقلى و كوتاهى شناخت و شعور است و لذا همت هر انسان مخلص و خالص ، چشم دل بر باب رحمت حضرت حق دوخته است . از اين رو ، اميرمؤمنان – سلام الله عليه – در مناجات شعبانيه به درگاه رب العزه عرضه مى دارد : خدايا ، بريدن و گسستن كامل و به تمام معنا از ماسوا و پيوستن به خود را به من ارزانى دار : «هب لى كمال الانقطاع اليك.»
در واقع ، اين دسته از بندگان مخلص به حبل المتين قابل اعتمادى دست زده اند و بر عكس ، بى خبران و غافلان به سست ترين وسيله تكيه زده اند ؛ چنان كه خداوند متعال مى فرمايد :
(الذين اتخذوا من دون الله أولياء كمثل العنكبوت اتخذت بيتا و ان أوهن البيوت لبيت العنكبوت)؛
كسانى كه غيرخدا را به دوستى و سرپرستى برگرفته اند ، خانه اى همانند عنكبوت برگزيده اند و روشن است كه سست ترين خانه ، خانه ى عنكبوت است .
اللهم انى أخلصت بانقطاعى اليك ، و أقبلت بكى عليك ، و صرفت وجهى عمن يحتاج الى رفدك ، و قلبت مسألتى عمن لم يستغن عن فضلك ، و رأيت أن طلب المحتاج الى المحتاج سفه من رأيه و ضلة من عقله ؛
خدايا ، من بدون هيچ پيرايه و خالى از هر گونه شائبه ، مخلصانه و با تمام وجودم به درگاه تو پيوسته ام و از هر كس به تو محتاج است روى گردانيده ام و درخواست خود را هرگز متوجه كسانى كه خود به احسان تو نياز دارند ، ننموده ام ؛ زيرا دانستم نياز را از نيازمندان خواستن ، سفاهت عقل و گمراهى خرد است.
.......................
دعاى آن حضرت عليه السلام است كه هنگامى
از دعاهاى آن حضرت است به هنگام ختم قرآن
o خدايا، مرا بر ختم
و از دعاى امام عليه السلام بود، موقعى كه گرفتار آزمايش مى شد يا
هنگامى كه حال اهل دنيا را مشاهده مى كرد كه از حرص راضى به رزق
بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.
امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.
