• بخشی از دعای شانزدهم
1- خداوند هر كس را كه پس از توكل به او، درباره فقرش شكایت به
يكى از مهم ترين عوامل نيك بختى و سعادت ، برخوردارى از روح معنويت و هدايت پذيرى است كه سوگيرى حيوانى را از لوح ذهن و جان آدمى زدوده و حيات انسانى سالم و خالى از سختى هاى ناآگاهانه را نصيب وى مى سازد و از افراط و تفريطها جلوگيرى مى كند و راه را در كشاكش طوفان هاى شكننده به روشنى باز مى نمايد . اگر هدايت آمد ، گمراهى با تمام لوازم و پيامدهاى خود رخت برمى بندد ؛ از اين رو ، حضرت سيدالساجدين عليه السلام مى فرمايد : «و لا أضلن و قد أمكنتك هدايتى.»
