برنامه روزانه یك مسلمان
بخشی از دعای ششم صحیفه سجادیه
یك مسلمان باید برنامه
توجه به اين نكته ضرورى است كه معناى حسن ظن به جناب حق آن نيست كه هر چه را مى خواهيم ، خداوند به واسطه ى حسن ظن ما به او عملى سازد و آن چه را نمى خواهيم و از آن گريزانيم ، از ما دور سازد ، بلكه مقصود آن است كه خدا را آن چنان به حكمت و قدرت و علم و تفضل و عنايت به بندگان بشناسيم كه باور كنيم هر چه او انجام مى دهد ، بهترين تقدير در مورد ما است و هرگز براى بندگان صالح خود كه به وى حسن ظن دارند ، شر و بدى و فرجام بد را نمى پسندد و در همه ى پيش آمدها بهترين نتيجه را براى آنان مقرر مى دارد . ما سر بسيارى از حوادث را نمى دانيم ؛ از اين رو ، چه بسا بعضى از حوادث در ظاهر به ذائقه ى ما تلخ مى آيد ، ولى بايد دانست كه جملگى به تقدير خالق حكيم مدبر است و آن چه قادر عليم حكيم انجام مى دهد ، قطعا از خواسته ى ما اصلح است . به همين دليل ، ما بر پايه ى حسن ظن خود، معترفيم كه پروردگار رئوف و رحيم بهترين سرنوشت را براى بندگان صالح خود رقم واهد زد ، ولى آنان كه با خدا سر و كارى ندارند و از معرفت شايسته در حق خالق خود بى بهره اند ، بازتاب اعمال فاسدشان ، دامن گير آنان خواهد شد ، زيرا اينان از دايره ى سخن بيرون اند و لذا عمل آنان تابع ديگر قوانين نظام آفرينش است و قطعا نتيجه اى مناسب با خود را در پى خواهد داشت كه چيزى جز ويرانى بنياد انسانيت ايشان نخواهد بود و چنين رفتارى از شمول شعاع عنايت خاصه ى حقانى – كه ويژه ى خوش گمانان به پروردگار است – خارج است.
فها أنا ذا ، يا الهى ، واقف بباب عزك وقوف المستسلم الذليل، و سائلك على الحياء منى سؤال البائس المعيل ، مقر لك بأنى لم أستسلم وقت احسانك الا بالاقلاع عن عصيانك ، و لم أخل فى الحالات كلها من امتنانك؛
اكنون اين منم – اى معبود من !- كه بر درگاه عزتت تسليم وخوار ايستاده ام و شرمگينانه چون تهى دست عيالمند ، دست نياز به سويت گشوده ام و اعتراف مى كنم كه در هنگام احسان تو از معصيتت بر كنار بوده و هيچ گاه از منت تو برون نبوده ام.
.......................
