اخلاق و كردار ناپسند
بخشی از دعای ششم صحیفه سجادیه :
پناه ببرید به خداوند بزرگ از
اللغه: نزعات جمع نزعه فساد نمودن است.
رجم: به معنى طرد و بيرون نمودن. رجيم بر وزن فعيل به معنى مرجوم يعنى مطرود.
مكائد: جمع كيد يا اسم مكان يا زمان كه مكيده باشد.
امانى: به ياء مشدده جمع امنيه خبر كذب.
مواعد: جمع موعد مصدر ميمى يا اسم زمان يا مكان از وعد.
مصايد: جمع مصيده عبارت از شكار كردن است و كلام در آن مثل مكائد و مواعد است.
يعنى: اى خداى من پناه به تو مى برم من به تو از فسادهاى شيطان رانده شده و از دشمنى او و از اوقات و جاهاى دشمنى او و از اعتماد نمودن به دروغهاى او و وعدهاى او و فريب او از صيدهاى او.
اللغه: امتهان از مهن به معنى ذلت.
الاعراب: امتهاننا عطف باضلالنا فاعل حسن و كره شيطان.
يعنى: پناه مى بريم از اينكه به طمع اندازد نفس خود را در گمراه نمودن ما و خوار نمودن ما به معصيت تو يا اينكه نكو نماياند نزد ما آنچه را كه نيكو گردانيده است از براى ما يا اينكه گران نمايد بر ما چيزى را كه گران نموده است به سوى ما به عبارت اخرى محرمات خداى عزوجل را لباس حسن و زيبائى پوشد و واجباتش را سنگين و سخت نماياند.
بدانكه يكى از كيدهاى آن ملعون آن است كه طاعات را بد كند نزد تبعه ى خود و معاصى را خوب چنانچه اين حالت بالعيان مشاهده مى شود از اهل معصیت.
...........................
