بخشی از دعای دوازدهم صحیفه سجادیه:
1- خداوند امور فاسد بندگانش را از راه توبه اصلاح
شوق و اشتياق هيجان آمدن قلب است به سوى ملاقات معشوق، بود دعاى آن بزرگوار فلك مقدار عليه السلام در مقام شوق و خواهش نمودن آمرزش و درگذشتن از كسى كه او را قدرت است بر رسوائى و افتضاح او.
بار خدايا رحمت بفرست بر محمد و آل او ابتداى دعا بر صلوات بر محمد و آل او صلى الله عليهم از براى نكته اى است كه ذكر شده است در بعضى از روايات و آن آن است كه بنده همين كه پيش از سئوال مطلب خود صلوات بفرستد و بعد از آن سئوال مطلب خود نمايد و بعد صلوات بفرستد دعاى او مستجاب است زيرا كه خداى عزوجل چه گونه مى شود كه اول و آخر دعا را مستجاب كند و وسط را مستجاب ننمايد.
بگردان ما را به سوى دوست تو از توبه، و دور گردان ما را از بد داشته ى تو از اصرار بر گناهان، حضرت امام محمد باقر عليه السلام مى فرمايد: كه خداى عزوجل اشد فرحا است به سوى توبه ى بنده خود از مردى كه گم نموده باشد راحله ى
خود و توشه ى خود را در شب تاريك پس او بيابد، پس خداى عزوجل فرح او اشد است از چنين مردى، خداى عزوجل در كلام مجيد خود مى فرمايد: كه ان الله يحب التوابين اصرار بر معصيت ماندن بر معصيت است و اقامه ى بر او بدون استغفار و اين صفت اصرار در معصيت عقوبت او زياده است از اقدام بر معصيت يك توبه زيرا كه در اصرار هتك حرمت مولا است و بى اعتنايى به او است كه گويا انكار آقائى و مولائى او است به عبارت اخرى نظير انكار توحيد است و قبول نمودن شرك است.
...........................
