امام عليه السلام ضمنا به فلسفه ى حرص شيطان بر گمراه ساختن آدمى اشاره فرموده است كه خداوند منان از رهگذر فعاليت هاى ددمنشانه ى ابليس لعين ، انسان را در بوته ى آزمايش مى گذارد ، تا در اين كشمكش ، شخصيت واقعى و جوهر او تجلى كند و از اين طريق ، هر كس به جايگاه اصلى خود دست يابد و در مرتبه ى وجودى شايسته ى خود قرار گيرد ، چه عقل و فطرت انسانى هميشه از بدى و آلودگى بى زار است ؛ هر چند آدمى به زشتى ها آلوده شده باشد . بدين جهت ، خداوند متعال دين را مطابق با فطرت دانسته است ، فطرتى كه مقتضاى آن چيزى جز قوانين تابناك آسمانى نيست .
در هر حال ، امام عليه السلام از خداوند متعال درخواست نموده است كه او را در مقابل حرص شيطان بر گمراه كردن انسان ها محافظت فرمايد و خداوند متعال اين خواسته ى فطرى انسان را اجابت كرده و در مقابل اين حرص شيطان ، پيامبرى دل سوز براى وى فرستاده است كه بر ارشاد و هدايت آنان حريص است ؛ قرآن كريم مى فرمايد :
(لقد جاءكم رسول من أنفسكم عزيز عليه ما عنتم حريص عليكم بالمؤمنين رؤف رحيم)؛
به يقين ، رسولى از خود شما به سويتان آمد كه رنج هاى شما بر او سخت است و سخت به هدايت شما علاقه مند و نسبت به مؤمنان مهرورز و مهربان است .
بنابراين ، چنان كه شيطان به هلاكت انسان ها حريص است ، رسول گرامى نيز به هدايت و ارشاد آنها شديدا علاقه مند است.
..........................
