بخشى از دعاى شماره 20 از صحيفه سجاديه :
وظائف يك مسلمان :
عدل گستر باشيد.
خشم خود را فرو خوريد.
فتنه
- تــازه ها
- متن دعا
- فراز صحیفه
آمار بازدید
شيوه ى گفت و گو با مبدا هستى
امام عليه السلام در اين فراز جالب ترين شيوه ى گفت و گو را - كه مطابق مقتضاى حال است - به كار بسته است ، زيرا در فراز قبل فرمود : «نفس وادار مى كند كه حاجت بر در خانه ى مخلوق برم .» و بلافاصله در فراز بعد فرمود : «و به وسيله ى تو بود كه آگاه شدم و سوى تو برگشتم». اين خود نوعى تجاهل عارف است كه در تبيين مسئله و تفهيم حقيقت كاملا موثر است ؛ از اين رو ، گاهى مربيان آگاه ابراز نادانى مى كنند و مسئله غير متعارف را در حضور شاگردان قابل قبول جلوه مى دهند ، سپس نادرستى آن قضيه را عملا نشان مى دهند و راه حل صحيح را ارايه مى كنند .
چنان كه روش برخورد ابراهيم - على نبينا و آله و عليه السلام - با پرستش گران اجرام آسمانى از همين قبيل است ، زيرا وقتى ستاره را ديد ، گفت : (هذا ربى ؛ اين پروردگار من است) وقتى ماه تابان را ديد ، گفت : (هذا ربى) و چون ماه افول كرد ، از او روى برتافت . سپس خورشيد رخشان را ديد و گفت : (هذا ربى) و چون آن هم غروب كرد ، گفت :
(يا قوم انى برى ء مما تشركون ، انى وجهت وجهى للذى فطر السموات و الأرض)؛
اى قوم من ، من از آن چه شريك خدا قرار داده ايد ، بى زارم . من به سوى خدايى كه آسمان ها و زمين را پديد آورده است ، روى گردانيدم .
اين همان تجاهل عارف است كه تاثير به سزايى در تفهيم و تبيين حقايق دارد . بنابراين ، توهم ناآگاهى امام معصوم بر اين حقيقت ژرفت ، خطا است ؛ يعنى نه چنين است كه امام پس از آگاهى به عذرخواهى پرداخته است ، زيرا مقتضاى معصوم دانستن امام اين است كه از هر گونه خطا و خطيئه ، حتى مكروه به دور باشد . بنابراين ، امكان صدور امر غير مجاز از وى منتفى است .
فقصدتك - يا الهى - بالرغبة ، و أوفدت عليك رجائى بالثقة بك ، و علمت أن كثير ما أسالك يسير فى وجدك ، و أن خطير ما أستوهبك حقير فى وسعك ، و أن كرمك لا يضيق عن سوال أحد ، و أن يدك بالعطايا أعلى من كل يد؛
خداوندا! از اين رو ، با رغبت به درگاهت روى آورده و اميدهايم را با اعتماد كامل بر ساحت قدست فرود آوردم و دانستم كه نيازهاى فراوانم در برابر گستره ى شكوه تو كوچك است و كلان ترين خواسته هايم در كنار بى كران توانايى ات ناچيز است و كرمت هرگز در برابر درخواست خلايق ، مضايقه روا نمى دارد و دست تو در دهش برتر از هر دستى است.
......................
دعاى آن حضرت عليه السلام است هنگامى كه
از دعاهاى آن حضرت است براى مرزبانان
o خدايا، بر محمد و آل
و از دعاى امام عليه السلام بود، در درخواست پرده پوشى و نگهدارى (از
بعد از نماز شب در مقام اعتراف به گناه خود (يعنى فقر و حاجت خود)



















