• بخشی از دعای شانزدهم
1- خداوند هر كس را كه پس از توكل به او، درباره فقرش شكایت به

اين فراز كه بر فراز پيشين مترتب شده است ، نتيجه ى آن به شمار مى آيد و اصولا فرازهاى دعاى مورد بحث (دعاى سيزدهم) داراى ترتيب منطقى زيبايى است كه طى آن هر فراز ، نتيجه ى فراز پيشين است و بدين ترتيب درجات معرفت با طبقه بندى معقول و پسنديده اى ترسيم گرديده است .
در فراز پيشين دانستيم كه نبايد به موجودى كه مانند ما ناتوان و فقير است مراجعه كرد ، بلكه بايد به سوى كسى شتافت كه هم توان دارد و هم بخل نمى ورزد. اكنون امام عليه السلام در اين فراز با كمال اطمينان حاصل از سابقه ى معرفت به عظمت و قدرت خداوندى ، عرضه مى دارد : خداى من ، با رغبت كامل روى به درگاهت نهاده ام . سپس عرضه مى دارد : خداوندگارا! هيچ چيز فراوانى در مقايسه ى با كرم تو بسيار نيست و هيچ كار خطير و پراهميتى در برابر عظمت تو ، قابل ملاحظه نيست ، بلكه اساسا امكان سنجش در كار نيست ، زيرا هر چيز به هر مقدار عظيم و مهم باشد ، آن را با بى نهايت نمى توان سنجيد.
.............................
دعاى آن حضرت عليه السلام است هنگامى كه
از دعاهاى آن حضرت است در وداع با ماه رمضان
o خدايا، اى كه
̶ سپاس و ستايش مخصوص خداست كه پروردگار عالم است
̶ و آفريننده
بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.
امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.
