• بخشی از دعای شانزدهم
1- خداوند هر كس را كه پس از توكل به او، درباره فقرش شكایت به

اللغه: ظل بودن در روز و بت بودن در شب وزر عقوبت و وبال.
الاعراب: من العافيه بيان ما در ما ظلمت و بت.
يعنى: اگر مى باشد آنچه را كه روز نمودم در او يا داخل شب شدم در او از عافيت كه پيش روى بلاى هميشگى و عقوبت برداشته نشده پس مقدم نما تو از براى من آنچه را كه موخر نمودى و موخر نما از براى من آنچه را كه مقدم نمودى مقصود آن است كه بلا را در دنيا بده و عافيت در آخرت.
يعنى: عافيتى كه عقب او بلا و بلائى كه عاقبت او عافيت باشد پس اول زياد نيست و آخر كم نيست.
يعنى: پس نه بسيار است چيزى كه عاقبت او فناء است و نه اندك است چيزى كه عاقبت او بقاء است و رحمت خدا بر محمد صلى الله عليه و آله و آل او.
............................
دعاى آن حضرت عليه السلام است هنگامى كه
از دعاهاى آن حضرت است هر گاه كه روزى او تنگ مى شد
o خدايا،
و از دعاى امام عليه السلام بود، در ترس (از خداوند)
- خداوندا، تو مرا
امام سجاد عليه السلام در مقام رهبت خداپرستى با خداى خود به اين دعا
بنیاد صحیفه سجادیه در استان اصفهان در جهت توسعه فرهنگ قرآن و عترت براساس حدیث ثقلین در سال 1395 تاسیس گردید.
امید است این کتاب ازرشمند صحیفه سجادیه که تنها کتابی است که از سوی اهل بیت (ع) به نگارش درآمده و به عنوان زبور آل محمد و خواهر قرآن معروف است، بعد از قرآن و نهج البلاغه به آن توجه ویژه شود و در جامعه اسلامیمان مورد توجه و بهر برداری قرار گیرد.
