اخلاق و كردار ناپسند
بخشی از دعای ششم صحیفه سجادیه :
پناه ببرید به خداوند بزرگ از
همس كلام: اخفاء او نمودن.
لمحه ى بصر: نظر نمودن به تندى و نظر بربودن.
لحجه: لغت.
يعنى: خدايا پس رحمت بفرست بر محمد و آل او و بگردان آن صداهاى نهانى دلهاى ما را و جنبشهاى اعضاى ما را و نگريستن چشمهاى ما را در باعثها و اسباب ثواب تو.
حتى به معنى غايت نيست بلكه به معنى تعليل است يعنى كى فوت رفتن.
حسنه: چيزى است كه شارع او را خواسته است و مطلوب او است مقابل او سيئه است. استيجاب، استحقاق جزا عوض عمل و مكافات آن يعنى تا اينكه فوت نشود از ما مطلوب تو كه سزاوار به آن جزاى تو را و باقى نماند براى ما گناهى كه مستوجب شويم به سبب آن گناه عقوبت تو را غرض از اين كلمات سئوال نمودن توفيق است از خداى تعالى بر اينكه بياورد تمام طاعات را و محفوظ بودن از تمام معاصى است انسب در عنوان دعاء به حسب فقراتى كه در آن مندرج است دعاء او (ع) فى الاعتراف و طلب التوبه الى الله عزوجل بود نه دعاى اشتياق.
......................
