• بخشی از دعای شانزدهم
1- خداوند هر كس را كه پس از توكل به او، درباره فقرش شكایت به
تذنيبات: الاول: اين اوصاف كه از براى اصناف ملائكه ذكر شد لازم آن ندارد كه متضاده باشند بلكه در بعضى از صفات همه شريكند و مثل اينكه سستى بر شغل و كارشان نيست، مثل اينكه همه تواضع كننده اند، مثل اينكه همه رغبت و ميل دارند به آن، چيزهائيكه نزد خلاق عالمست و هكذا بعضى از ايشان صفت خاصه دارند كه در ديگرى نيست، مثلا بعضى از ايشان هرگز سربلند نكرده به جانب عرش يا به جانب راست و چپ بلكه هميشه سر پائين مشغولند به ذكر و تسبيح خداى تعالى، روايت صحيح شده است از امام صادق جعفر بن محمد عليه الصلوه و السلام كه فرمودند: كه پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند: كه مرور مى كردم در شب معراج به ملائكه ى از ملائكه كه خدا خلق كرد فرمود ايشان را كه خداى عزوجل هر نحو كه مى خواست، و نهاد روى ايشان را هر نحو كه مى خواست نبود چيزى از طبقهاى وجوه ايشان مگر اينكه آن چيز تسبيح خداى و تحميد خداى را مى كردند هر جانب به صداهاى مختلفه صداهاى ايشان بلند بود و تسبيح و گريه از خوف خدا پس سئوال كردم از جبرئيل از احوال ايشان گفت: همين نحو كه ملاحظه نموديد خلق شدند ملكى از ايشان كه در جنب صاحب خود است با او هرگز تكلم نكرده، و هرگز سرهاى خود را بلند نكرده اند به سوى فوق و نه به سوى تحت از خوف خداى و خشوع او پس سلام كردم پس به اشاره ى سر به من جواب سلام دادند و نظر به سوى من نكردند از خشوع پس فرمود: به ايشان جبرئيل عليه السلام كه:
بزرگى تو و جلال و سلطنت تو، آن كسانيد كه مى گويند در زمانى كه نظر به جهنم مى كنند نعره و صيحه مى كند بر اهل معصيت منزه هستى تو اى خداى عبادت نكرديم تو را حق عبادت.
تذنيبات: الاول: اين اوصاف كه از براى اصناف ملائكه ذكر شد لازم آن ندارد كه متضاده باشند بلكه در بعضى از صفات همه شريكند و مثل اينكه سستى بر شغل و كارشان نيست، مثل اينكه همه تواضع كننده اند، مثل اينكه همه رغبت و ميل دارند به آن، چيزهائيكه نزد خلاق عالمست و هكذا بعضى از ايشان صفت خاصه دارند كه در ديگرى نيست، مثلا بعضى از ايشان هرگز سربلند نكرده به جانب عرش يا به جانب راست و چپ بلكه هميشه سر پائين مشغولند به ذكر و تسبيح خداى تعالى، روايت صحيح شده است از امام صادق جعفر بن محمد عليه الصلوه و السلام كه فرمودند: كه پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند: كه مرور مى كردم در شب معراج به ملائكه ى از ملائكه كه خدا خلق كرد فرمود ايشان را كه خداى عزوجل هر نحو كه مى خواست، و نهاد روى ايشان را هر نحو كه مى خواست نبود چيزى از طبقهاى وجوه ايشان مگر اينكه آن چيز تسبيح خداى و تحميد خداى را مى كردند هر جانب به صداهاى مختلفه صداهاى ايشان بلند بود و تسبيح و گريه از خوف خدا پس سئوال كردم از جبرئيل از احوال ايشان گفت: همين نحو كه ملاحظه نموديد خلق شدند ملكى از ايشان كه در جنب صاحب خود است با او هرگز تكلم نكرده، و هرگز سرهاى خود را بلند نكرده اند به سوى فوق و نه به سوى تحت از خوف خداى و خشوع او پس سلام كردم پس به اشاره ى سر به من جواب سلام دادند و نظر به سوى من نكردند از خشوع پس فرمود: به ايشان جبرئيل عليه السلام كه:
بزرگى تو و جلال و سلطنت تو، آن كسانيد كه مى گويند در زمانى كه نظر به جهنم مى كنند نعره و صيحه مى كند بر اهل معصيت منزه هستى تو اى خداى عبادت نكرديم تو را حق عبادت.
.......................
