• بخشی از دعای 49
خداوند شما را هدایت كرد، اما راه صلاح را نرفتید و در پی خواهش
سعى: در مشى تجاوز نمودن در مشى و پيش پيش رفتن است.
يعنى: توئى آنكه پيشاپيش مى رود رحمت و مهربانيش در پيش روى غضبش و به عبارت اخرى سبقت گرفتن رحمت است بر غضب و نكته ى تقدم رحمت بر غضب نيز معلوم است زيرا كه رحمت مقصود بالذات است، و غضب بالعرض چنانكه گذشت.
روايت شده است كه حبيب بن حرث عرض نمود خدمت حضرت ختمى مآب (ص) كه: من مردى هستم كسب كننده ى گناهان خداى عزوجل، فرمود: اى حبيب بازگشت و انابه نما به سوى خداى عزوجل عرض نمود: من توبه و بازگشت مى نمايم و به آن عود مى كنم فرمودند: هر وقت كه گناه مينمائى توبه و بازگشت نما تا آنجا كه فرمودند: كه عفو خدا زيادتر است از گناه تو اى حبيب و خداى عزوجل در قرآن صراحه مى فرمايد كه: من عفو مى نمايم از بسيارى از معاصى، و در بعضى از روايات وارد است كه: خداى عزوجل مى آمرزد در روز قيامت آمرزيدنى كه در هيچ قلبى خطور آن ننموده حتى آنكه ابليس به طمع افتد و اميدوار شود كه خواهد آمرزيده شد.
و توئى آنكه بخشايش او بيشتر است از منع او خداى تعالى را منع نيست و هر چه از قبل اوست همه عطاء است چنانچه در بعضى از روايات وارد است كه بعضى از بندگان مومنين هستند كه صلاح دين ايشان نيست مگر فاقه و خوارى و مرض در بدن پس خداى عزوجل مبتلا نمايد ايشان را به فاقه و مسكنت تا اينكه امر دين ايشان خوب شود.
و در حديث قدسى است كه بعضى از بندگان من صلاح ايشان نيست مگر فقر كه اگر غنى نمايم او را خواهد او را غنى فاسد نمود.
..............................
