مقدمه
صحيفه ي کامله، نام مجموعه ادعيه ي امام علي ‌بن‌ الحسين (ع) است که ‌به‌ طرق مختلف، ‌از‌ ‌آن‌

مقدمه
«لا يُقاسُ بِآلِ محمّدٍ صلَّي اللهُ عليه و آلهِ من هذه الاُمَّةِ أحَدٌ».[1]
بررسي تاريخ

شرح فراز 4 دعای چهارم صحیفه سجادیه

وَ فَارَقُوا الْأَزْوَاجَ وَ الْأَوْلَادَ فِي إِظْهَارِ

ثُمَّ ضَرَبَ لَهُ فِي الْحَيَاةِ أَجَلًا مَوْقُوتاً ، وَ نَصَبَ لَهُ أَمَداً مَحْدُوداً ،

حجت الاسلام احمد غلامعلی، رئیس دانشکده علوم و معارف قرآن کریم، در گفت و گو با ایکنا؛ در پاسخ به این

در آستان صحيفه

مقدمه
«صحيفه سجاديه»، ‌از‌ زمان طلوع ‌در‌ آسمان علم ‌و‌ دين، همچون قبله اي براي

خطرات دینی زمان امام سجاد(ع)

دو خطر بزرگ، جامعه زمان امام سجاد(ع)را تهدید می کرد:

(1)فرهنگهای

اعتماد به محبوب

از ویژگی های بارز اخلاقی مسلمان، صفت «توکل» است. توکل یعنی اعتماد و اطمینان

قرآن به مثابه آینه غبار ناگرفته آسمان، چشمه جوشان و بی‏بدیل الهی و گنجینه محفوظ راز و رمز خلقت،

همپایی قرآن و عترت حاوی این نکته است که تفسیر قرآن را باید از عترت جست. همین موضوع ضرورت آشنایی

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى مَا عَرَّفَنَا مِنْ نَفْسِهِ ، وَ أَلْهَمَنَا مِنْ شُكْرِهِ ، وَ فَتَحَ

در سایت ویژه امام سجاد(ع) نقل شده است که: متوکل بن هارون در مقدمه کتاب صحیفه سجادیه، پس از ذکر

شرح فراز 3 دعای چهارم صحیفه سجادیه

أَللَّهُمَّ وَ أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ خَاصَّةً الَّذِينَ احسنوا

حَمْداً نَسْعَدُ بِهِ فِي السُّعَدَاءِ مِنْ أَوْلِيَائِهِ ، وَ نَصِيرُ بِهِ فِي نَظْمِ الشُّهَدَاءِ