• بخشی از دعای شانزدهم
1- خداوند هر كس را كه پس از توكل به او، درباره فقرش شكایت به
يعنى سپهسالار چه تدبير بدن مادام الحيوة با او است كه هر يك از اخلاط اربعه كه بر بدن او غلبه نمايد تدبر بضد مى نمايد و الا عن قريب بدن هلاك شود قوله عليه السلام او كيف يستطيع ان يهرب منك من لا حيوة له الا برزقك استطاعت به معنى توانائى و قدرت بر فعل و برتركست و الهرب الفرار و المهرب الموضع الذى يهرب اليه معنى فقره دعا آن كه چگونه توانائى و طاقت فرار دارد از تحت تصرفات ربوبيت تو كسى كه حيوة دنيويه او موقوف به وصول رزق تو است كما ورد فى الدعاء لا مهرب من حكومتك و لا منجا من نقماتك و لا ملجأ من سطواتك لذا رسيده است از متقدمين حكماء الافلاك قسى و الحوادثات سهام والانسان هدف فاين المفر فاجاب على عليه السلام ففروا الى الله چنان كه حق تعالى از قهاريت و غلبه خود و مقهوريت عباد در تحت نفوذ اوامر و نواهى تكوينى ازلى خبر مى دهد...
........................
