• بخشی از دعای شانزدهم
1- خداوند هر كس را كه پس از توكل به او، درباره فقرش شكایت به
امام سجاد عليه السلام در سه جمله ى اخير از خدا مى خواهد كه در متشابهات و امور مبهم كه راه درست مشخص نيست و روشنى طريق با غبارانگيزى و دسيسه ى نااهلان و هواپرستان به تيرگى گراييده است ، انسان را با معيار درست و آشكار هدايت فرمايد تا به كژراهه نرود .
با مراجعه به تاريخ ، به راحتى مى توان دريافت كه چگونه يك باره امواج شبهات و ابهام آفرينى ها متوجه جامعه مى شود و چونان طوفانى سهمگين ، هر بار دسته ى عظيمى از مردم نادان را در كام خود فرو مى برد و اصول اعتقادى و مقدسات قطعى افراد را گرفته و به صورت پوسته اى پوچ و بى مغز رهايشان سازد ؛ از اين رو ، اولياى دين درباره ى اين طوفان ها هشدار داده اند و به مردم سفارش كرده اند كه به سفينه ى نجات ولايت اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام پناه آورند . پس ، بر مؤمنان است كه با استمداد از الطاف حق سبحانه به تحكيم مبانى اعتقادى خود بپردازند ، چرا كه انسان بى اعتقاد همانند پر كاه سبكى است كه دست خوش امواج هوا مى شود و هيچ گونه استقرارى ندارد و بنا به فرمايش علوى: «يميلون مع كل ريح ؛ با هر بادى به سويى ميل مى كنند.»
اللهم صل على محمد و آله ، و توجنى بالكفاية ، و سمنى حسن الولاية ، و هب لى صدق الهداية ، و لا تفتنى بالسعة ، و امنحنى حسن الدعة ، و لا تجعل عيشى كدا كدا ، و لا ترد دعائى على ردا ، فانى لا أجعل لك ضدا ، و لا أدعو معك ندا ؛
خدايا ! بر حضرت محمد و خاندان او درود فرست و تاج بى نيازى از غير خود را بر سرم نه و امتياز پيروزى در زندگى را نصيبم گردان و هدايت راستين و واقعى را به من ارزانى دار و هرگز مرا به ثروت گرفتار مگردان و به من توفيق آسايش در زندگى را كرامت بفرما و زندگى ام را سخت و پريشان مكن و دعايم را مردود مگردان ، كه من هرگز براى تو ضد و مثل قرار نداده ام.
..........................
