امام عليه السلام در عين حال كه كفايت در زندگى و عدم احتياج به ديگران را درخواست فرموده است ، از نكبت ها و گرفتارى هاى ثروت نيز به خدا پناه برده است واز خداوند سبحان درخواست نموده است كه او را از آثار شوم رفاه زدگى – مانند خودباختن و اشتغال به امور غيرضرورى و احيانا استكبارى زيستن و بزه كارى ها – بر حذر دارد ؛ چرا كه ثروت و مكنت از سخت ترين امتحان هاى الهى است و چه بسا براى اكثر افراد از عهده ى اين نوع امتحان برآمدن ، مشكل تر از آزمايش در فقر باشد.
.......................
