اخلاق و كردار ناپسند
بخشی از دعای ششم صحیفه سجادیه :
پناه ببرید به خداوند بزرگ از
علت اين كه خداوند به عرض حاجت تشويق نموده و فرموده است :
(تدعونه تضرعا و خفية)؛
پيوسته او را با تضرع و به آرامى مى خوانند .
نيز فرموده است :
(ما يعبؤا بكم ربى لولا دعاؤكم)؛
اگر دعاى شما نباشد ، خداوند به شما اعتنايى نخواهد داشت .
براى آن است كه عرض حاجت به منظور جلب عنايت ربوبى شكل مى گيرد ؛ به عبارت ديگر مى توان گفت : اظهار نياز همانا توجه عبد به خالق است و غرض از تمامى عبادت ها هم ، همين توجه و برقرارى چنين ارتباطى مى باشد و از آن جا كه ابزار نياز در قالب دعا از نيازهاى ملموس بندگان ناشى مى شود ، طبعا موجب توجهى عميق تر خواهد بود و دعا با حضور قلب شديدترى توأم مى گردد ، بر خلاف ميزان توجه در نماز و ساير عبادت ها كه مشتمل بر حاجت ملموسى نيستند و از اين رو ، توجه عميق و حضور قلب جدى در آنها تحقق نمى يابد ، مگر در مورد تعداد اندكى از اولياى كامل كه به اسرار عبادت ها و سرانجام آدمى در قيامت آگاهى كامل دارند .
يا من لا يخفى عليه أنباء المتظلمين ، و يا من لا يحتاج فى قصصهم الى شهادات الشاهدين ؛
اى خدايى كه اخبار ستم كشيدگان بر او پوشيده نيست و در دادرسى به سرگذشت مظلومان ، به گواهى شاهدان نيازمند نيست.
.........................
