بخشی از دعای دوازدهم صحیفه سجادیه:
1- خداوند امور فاسد بندگانش را از راه توبه اصلاح
امام همام ، حضرت على بن الحسين عليه السلام در جمله ى چهارم بدين حقيقت اشارت دارد كه انسان تنها بايد از خدا يارى بجويد و قدرت جناب حق را به كمك بطلبد تا بر مشكل خود غالب آيد .
خود را متصل به خدا ديدن و توكل به جناب حق ، آدمى را در همه ى موارد ناكامى و ناتوانى ، توانا مى سازد و يگانه حلال همه ى سختى ها او است و هيچ چيز در مقابل قدرت حق توان مقاومت ندارد . فقط بايد توفيق چنگ زدن به اين عروةالوثقى و مستمسك قابل اطمينان ، شامل حال بنده گردد.
سر موفقيت پيامبران در شديدترين موقعيت زندگى پرحادثه و پرالتهابشان همين نكته بود ؛ از اين رو، گاهى تواناترين قدرت در مقابل انبيا مى ايستادند ، ولى سرانجام پيروزى از آن انبيا مى شد . تاريخ حيات حضرت نوح، ابراهيم ، موسى و عيسى عليهم السلام و نتيجه ى زحمت هاى آن بزرگان كه پيروزى اديان توحيدى بر كفر و الحاد است ، بهترين گواه اين حقيقت است .
اللهم صل على محمد و آله ، و هب لى ما يجب على لك ، و عافنى مما أستوجبه منك ، و أجرنى مما يخافه أهل الاساءة ، فانك ملى ء بالعفو، مرجو للمغفرة ، معروف بالتجاوز ، ليس لحاجتى مطلب سواك ، و لا لذنبى غافر غيرك ، حاشاك ؛
خدايا ! بر حضرت محمد و خاندان او درود فرست و آن چه را كه بر من واجب بوده است (و در آن كوتاهى كرده)، بر من ببخشاى و از آن چه در اثر تقصير و گناه مستحق آن هستم معاف بدار و از آن چه اهل عصيان و خطا از آن بيم دارند ، در امان خود نگاه بدار ، كه تو آكنده از عفوى و همگان به آمرزش تو اميد بسته اند و درگذشت و بخشش نيك شناخته شده اى و من هرگز جز تو ، حاجتى ندارم و حاشا كه بخشنده اى جز تو گناهانم را بيامرزد.
........................
