بود از دعاى آن بزرگوار آسمان وقار در حالتيكه زارى كننده بود به درگاه حضرت رب الارباب قاطعا من غيره تعالى العلائق و الاسباب.
رفد: عطيه.
يعنى: بار خدايا به درستى كه من خالص نموده ام خود را به بريدن اميد از خلايق به سوى تو و رو نموده ام به همت خود بر تو و گردانيدم روى خود را از كسى كه حاجت دارد به سوى عطاى تو و قلب نموده ام سئوالم را از كسى كه بى نياز نيست از فضل تو.
رفد: عطيه.
يعنى: بار خدايا به درستى كه من خالص نموده ام خود را به بريدن اميد از خلايق به سوى تو و رو نموده ام به همت خود بر تو و گردانيدم روى خود را از كسى كه حاجت دارد به سوى عطاى تو و قلب نموده ام سئوالم را از كسى كه بى نياز نيست از فضل تو.
رفد: عطيه.
يعنى: بار خدايا به درستى كه من خالص نموده ام خود را به بريدن اميد از خلايق به سوى تو و رو نموده ام به همت خود بر تو و گردانيدم روى خود را از كسى كه حاجت دارد به سوى عطاى تو و قلب نموده ام سئوالم را از كسى كه بى نياز نيست از فضل تو.
رفد: عطيه.
يعنى: بار خدايا به درستى كه من خالص نموده ام خود را به بريدن اميد از خلايق به سوى تو و رو نموده ام به همت خود بر تو و گردانيدم روى خود را از كسى كه حاجت دارد به سوى عطاى تو و قلب نموده ام سئوالم را از كسى كه بى نياز نيست از فضل تو.
يعنى: ديدم كه طلب نمودن گدا از گدا كمى است از تدبير او و گمراهى است از عقل او.
.......................
منبع
