• بخشی از دعای 49
خداوند شما را هدایت كرد، اما راه صلاح را نرفتید و در پی خواهش
اللغه: كدح: عمل كردن از روى تعب و مشقت.
عليا: افعل التفضيل مونث اعلى.
منزله و منزل: مرتبه. و التاء للوحده.
نبى: فعيل، انسانى است كه خبر مى دهد از جانب خداى تعالى بدون واسطه ى بشر و فرق ما بين نبى و رسول معلوم است.
موازاه: مقابله و برابرى كردن.
شرح: يعنى اى خداوند عالم بلند كن تو او را به عوض چيزى كه تعب كشيده است در حق تو به سوى مرتبه ى بالاتر از بهشت تو تا اينكه مساوى او نشود در هر مرتبه و برابرى نكند نزد تو ملك مقرب و نبى مرسل به عباره اخرى، او را مقدم بر هر كسى در مرتبه نما.
تنبيه: گاهى خيال مى شود اين نحو دعا موجب حسد است كه راضى نمى شود كه احدى از اولياء قرين و هم درجه ى او شوند چه جاى اينكه آنها بالاتر شوند و دفع اين شبهه آن است كه پيغمبر صلى الله عليه و آله به مقتضى اجر و مزد و شرافت بايد تفوق داشته باشد و الان امام عليه الصلوه و السلام عرض مى كند به خدا كه آن چيز كه در خور او است در حق او به عمل آورد.
جواب ديگرى به خيال حقير مى رسد و آن اين است كه متمنى زوال نعمت از ديگرى نشود به عبارت اخرى نعمت داده شده گرفته شود اگر كسى مالى داشته باشد و مى خواهد به فقيرى بدهد هر فقيرى كه طمع آن كند كه آن مال به او برسد حسد نخواهد برد يا اينكه مال خوب و بد دارد و مى خواهد هر يك از آن را به كسى دهد هر يك طمع آن مال خوب مى كند و از جهت او تعالى شانه است درجه ى فوق درجه ديگر كسى كه تمناى آن درجه بالا را كند حسود نيست دلالت بر اين دو جواب مى كند دو فقره از زيارت جامعه ى كبيره يكى آنكه مى فرمايد كه لايبقى ملك مقرب.
.........................
