كفايت در زندگى ؛ يعنى بهره مندى از حيات معقول و بى نياز از ديگران كه خود ، از زينت هاى زندگى انسانى است . در مقابل ، كسى كه براى گذراندن عمر ناچار است از آبروى خود بگذرد و با درخواست از ديگران ، دست خود را به سوى آنان دراز كند ، لطافت و شرافت زندگى را به پستى و ذلت تبديل خواهد كرد.
.............................
منبع



















