ختم: مهر زدن، جحد: انكار كردن.
التركيب: و آله مجرور معطوف على ضمير عليه و اين عبارت متفق عليه و او اقوى است شاهد بر اينكه عطف ظاهر بر ضمير بدون اعاده ى جار متفق عليه است و اين مذهب كوفيين است و اما بصريين مانع شدند و گفتند اين عطف عطف بر جزء كلمه است و او غير جائز لكن بعد ورود مثل اين كلام مسموع نيست بلى آل را بعضى منصوب خواندند بر اين نسخه كه عطف شود بر محل ضمير عليه يا اينكه و او به معنى مع باشد لكن جمعى از افاضل دعوى تو را در نقل خبرى كردند از ازمنه ى سابقه تا زمان ما بعضى را عقيده چنان است كه قاعده چنان بود كه اعاده ى جار شود لكن ترك او به واسطه ى روايتى است كه منسوب به حضرت ختمى مرتبت صلى الله عليه و آله و سلم است كه آن حضرت (ص) فرمود: من فصل بينى و بين آلى بعلى فقد جفانى يا اينكه لم ينل شفاعتى و اين خبر كذب است زيرا كه در كتب ادعيه ماثوره در دعاء ختم قرآن اين كتاب اين فصل واقع شده است اين خبر نقل شد از كتب اسمعيليه، بعضى برآنند كه على نيست بلكه على (ع) است چنانكه بعضى از اشعريه را اعتقاد اين است به اينكه در مقام تصليه گفته شود اللهم صل على محمد و على آل محمد و اين حديث رد بر اين مقاله است.
..........................
