اخلاق و كردار ناپسند
بخشی از دعای ششم صحیفه سجادیه :
پناه ببرید به خداوند بزرگ از
هجرت دور شدن از بلد و منزل، ناى دورى ناى اى بعد.
وطن: مقابل غربت، رحل: منزل.
التركيب: اراده و استنصارا مفعول له از براى فاعل اداب. مانس و مسقط و موطن و موضع اسم زمان و مكان هستند.
و هجرت كرد به سوى بلاد غريبه و محل دورى از وطن و منزل خود و جاى پاى خود يعنى مكانى كه در آنجا رفت و آمد زياد كرده بود و محل سقوط راس خود يعنى جائيكه در آنجا متولد شده بود و مكانى كه انس نفس شريف او بود به واسطه ى اقارب و عشاير اين عمل را نمود به علت اينكه اراده ى او بود كه عزيز كند دين تو را و طلب نصرت كند از اهل آن بلاد بر اهل كفر كه ازاله ى باطل ايشان كند.
اللغه: استتب الامر اى استقام در بعضى از نسخ بدل استتب استنام است از سنام به معنى رفعت.
نهد: اى نهض اى قام.
اللغه: استتب الامر اى استقام در بعضى از نسخ بدل استتب استنام است از سنام به معنى رفعت.
نهد: اى نهض اى قام.
اللغه: استتب الامر اى استقام در بعضى از نسخ بدل استتب استنام است از سنام به معنى رفعت.
نهد: اى نهض اى قام.
شرح: يعنى محكم نمود براى خود چيزى را كه قصد نموده بود در دشمنان تو و تمام نمود از براى خود چيزى را كه تدبير كرد در حق اولياى تو به عباره اخرى غرض او آن بود كه اعداى خدا ذليل و اوليائش عزيز باشند و اين مطلب از براى ايشان حاصل شد پس نهوض كرد و رفت به سوى ايشان ابتداكننده به اعانت تو از تو طلب اعانت كرد بر اعداء و قبول قوت كرد بر ضعف خود به سبب يارى.
.........................
